Shloka 6
Ādi-parva Adhyāya 209: Śaraṇāgati of the Cursed Apsarases; Nārītīrtha-prasiddhi; Arjuna’s Vimocana
तयोरागमन ज्ञात्वा वरदानं च तत् प्रभो: । हित्वा त्रिविष्टपं जम्मुर्ब्रह्मलोक॑ तत: सुरा:,उनका आगमन सुनकर और ब्रह्माजीसे मिले हुए उनके वरदानका विचार करके देवतालोग स्वर्ग छोड़कर ब्रह्मलोकमें चले गये
tayor āgamanaṃ jñātvā varadānaṃ ca tat prabhoḥ | hitvā triviṣṭapaṃ jagmur brahmalokaṃ tataḥ surāḥ ||
వారి రాకను తెలిసికొని, ప్రభువు ప్రసాదించిన వారి వరాన్ని కూడా మనసులో తలచి, దేవతలు త్రివిష్టపాన్ని (స్వర్గాన్ని) విడిచి తరువాత బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లారు.
नारद उवाच
Educational Q&A
When a boon sanctioned by higher authority changes circumstances, wise beings respond with restraint and seek guidance from a higher seat of judgment (here, Brahmā’s realm), prioritizing the preservation of cosmic order over impulsive reaction.
The gods learn that two figures have arrived and consider the implications of a boon already granted by the Lord. Concerned about its consequences, they leave heaven (Triviṣṭapa) and proceed to Brahmaloka, implying a move to consult or appeal to Brahmā.