Shloka 11
Gaṅgādvāra-tīrtha, Ulūpī-saṃvāda, and Arjuna’s Dharma-Deliberation (गङ्गाद्वार-तीर्थम्, उलूपी-संवादः)
आदाय द्रौपदी कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् । सविहारं सुखं जम्मुर्नगरं नागसाह्दयम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! तदनन्तर महात्मा ट्रपदकी आज्ञा पाकर पाण्डव, श्रीकृष्ण और विदुर ट्रपद-कुमारी कृष्णा और यशस्विनी कुन्तीको साथ ले आमोद-प्रमोद करते हुए हस्तिनापुरकी ओर चले
ādāya draupadīṃ kṛṣṇāṃ kuntīṃ caiva yaśasvinīm | savihāraṃ sukhaṃ jagmur nagaraṃ nāgasāhvayam ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ రాజా! అనంతరం ద్రౌపది (కృష్ణా)ను, యశస్వినీ కుంతీని వెంటబెట్టుకొని, మార్గమున ఆనందముగా విహరిస్తూ సుఖముగా నాగసాహ్వయ నగరమునకు (హస్తినాపురమునకు) బయలుదేరిరి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic propriety in family and royal life: after a major alliance (Draupadī’s marriage), the household moves forward openly and together, with the mother (Kuntī) included—signaling legitimacy, protection, and social harmony.
After events at Drupada’s court, the party takes Draupadī and Kuntī along and travels pleasantly toward Nāgasāhvaya, i.e., Hastināpura, marking the transition from marriage events back to the Kuru capital.