Shloka 28
Tilottamā, Sunda–Upasunda, and the Pāṇḍava Samaya (Ādi Parva 204)
श्रुत्वा च जीवत: पार्थान् पौरजानपदा जना: । बलवदू दर्शने हृष्टास्तेषां राजन् प्रियं कुरू,कुन्तीके पुत्रोंकी जीवित सुनकर नगर और जनपदके सभी लोग उन्हें देखनेके लिये अत्यन्त उत्सुक हो रहे हैं। राजन! उन सबका प्रिय कीजिये
śrutvā ca jīvataḥ pārthān paurajānapadā janāḥ | balavadū darśane hṛṣṭās teṣāṃ rājan priyaṃ kuru ||
విదురుడు అన్నాడు—పృథా పుత్రులు జీవించి ఉన్నారని విని, నగరవాసులు మరియు జనపద ప్రజలు అందరూ అపార ఆనందంతో వారిని దర్శించేందుకు ఉత్సుకులయ్యారు. రాజా! వారి ప్రియాన్ని నెరవేర్చు—ఆ దర్శనసంతృప్తిని వారికి ప్రసాదించు.
विदुर उवाच
Educational Q&A
A king should heed the feelings of his people and act for their welfare; granting a rightful, harmless public desire—such as seeing beloved princes believed lost—strengthens trust and aligns rulership with dharma.
News spreads that the Pāṇḍavas are alive. The citizens and rural populace become intensely eager to see them. Vidura urges the king to please the people by allowing that meeting/appearance.