Shloka 17
Vidurovācā: Śreyas, Mantra, and Conciliation toward the Pāṇḍavas (विदुरोवाच—श्रेयः-मन्त्र-समाधानम्)
पृथक् पृथग दिव्यदृशां पुनर्ददौ तदा धनं सौमकिरग्निसाक्षिकम् | तथैव वस्त्राणि विभूषणानि प्रभावयुक्तानि महानुभाव:,सोमकवंशमें उत्पन्न महानुभाव राजा द्रुपदने इस प्रकार अग्निको साक्षी बनाकर प्रत्येक सुन्दर दृष्टिवाले पाण्डवोंके लिये अलग-अलग प्रचुर धन तथा प्रभुत्व-सूचक बहुमूल्य वस्त्र और आभूषण अर्पित किये
pṛthak pṛthag divyadṛśāṃ punardadau tadā dhanaṃ saumakir agnisākṣikam | tathaiva vastrāṇi vibhūṣaṇāni prabhāvayuktāni mahānubhāvaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—అప్పుడు సోమక వంశజుడైన మహానుభావుడు ద్రుపదుడు, అగ్నిని సాక్షిగా చేసుకొని, కాంతిమంతులైన పాండవులకు ఒక్కొక్కరికి విడివిడిగా అపార ధనమును మరల దానమిచ్చెను; అలాగే రాజప్రభావాన్ని సూచించే విలువైన వస్త్రాభరణములను కూడా సమర్పించాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic generosity performed transparently: gifts are given individually and sanctified with Agni as witness, emphasizing integrity, public accountability, and the ethical weight of royal giving.
In the context of the Pandavas’ alliance with Drupada, the king formally bestows abundant wealth, garments, and ornaments upon each Pandava, making the offering solemn and indisputable by invoking Agni as witness.