Shloka 231
Adhyāya 196: Droṇa’s Conciliatory Counsel and Karṇa’s Suspicion of Counsel (मन्त्र-नय-विवादः)
ततो देवो गिरिशो वज्रपारणिं विवृत्य नेत्रे कुपितो5भ्युवाच । दरीमेतां प्रविश त्वं शतक्रतो यन्मां बाल्यादवमंस्था: पुरस्तात्
tato devo giriśo vajrapāraṇiṁ vivṛtya netre kupito ’bhyuvāca | darīm etāṁ praviśa tvaṁ śatakrato yan māṁ bālyād avamaṁsthāḥ purastāt ||
అప్పుడు దేవుడు గిరీశుడు (శివుడు) నేత్రాలను విప్పి, కోపంతో వజ్రపాణి (ఇంద్రుడు)ను ఉద్దేశించి పలికెను—“ఓ శతక్రతో! ఈ గుహలో ప్రవేశించు; నీవు బాల్యకాలం నుంచే నా సమక్షంలో నన్ను అవమానించితివి.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical consequence of arrogance and disrespect: even powerful beings like Indra are held accountable for slighting others, especially a higher divine authority. It underscores humility and restraint in speech and conduct.
Vyāsa narrates that Śiva (Girīśa), angered, opens his eyes and confronts Indra (Vajrapāṇi/Śatakratu), commanding him to enter a cave as a response to Indra’s long-standing disrespect shown since childhood.