Shloka 2
कर्णस्य मन्त्रः — Duryodhana-प्रति नीति-विचारः
Karna’s Counsel on Strategy toward the Pāṇḍavas
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् । कथं जानीम भवतः: क्षत्रियान् ब्राह्मणानुत,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर महातेजस्वी, उदारचित्त, पांचालराज द्रुपदने अत्यन्त कान्तिमान् कुन्तीपुत्र राजकुमार युधिष्ठिरको (अपने पास) बुलाकर ब्राह्मणोचित आतिथ्य-सत्कारके द्वारा उन्हें अपनाकर पूछा -- हमें कैसे ज्ञात हो कि आपलोग किस वर्णके हैं? हम आपको क्षत्रिय, ब्राह्मण, गुणसम्पन्न वैश्य अथवा शूद्र क्या समझें? अथवा मायाका आश्रय लेकर ब्राह्मगरूपसे सब दिशाओंमें विचरनेवाले आपलोगोंको हम कोई देवता मानें?
vaiśampāyana uvāca | paryapṛcchad adīnātmā kuntīputraṁ suvarcasam | kathaṁ jānīma bhavataḥ kṣatriyān brāhmaṇān uta |
ఉదారమనస్కుడైన రాజు తేజోవంతుడైన కుంతీపుత్రుని అడిగాడు—మీరు క్షత్రియులా, బ్రాహ్మణులా అని మేము ఎలా తెలుసుకోవాలి?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic principle: ethical conduct—especially hospitality and speech—requires discernment of a guest’s identity and social role. The question is not mere curiosity; it reflects responsibility to treat visitors appropriately according to dharma.
A noble host questions the radiant son of Kuntī (Yudhiṣṭhira) to determine whether he and his companions are kṣatriyas or brāhmaṇas. The scene sets up the tension of concealed identity and the careful observance of social and ritual propriety.