Shloka 7
देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
इत्येवमुक्त्वा राजान: सहसा दुद्रुवुर्द्धिजान । ततः: कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे,यों कहकर वे राजालोग सहसा ब्राह्मणोंकी ओर दौड़े। महातेजस्वी कर्ण अर्जुनकी ओर युद्धके लिये बढ़ा
ity evam uktvā rājānaḥ sahasā dudruvur dhijān | tataḥ karṇo mahātejā jiṣṇuṃ prati yayau raṇe ||
ఇట్లు పలికి ఆ రాజులు అకస్మాత్తుగా ద్విజుల వైపు పరుగెత్తిరి. అప్పుడు మహాతేజస్సు కర్ణుడు రణంలో జిష్ణువు (అర్జునుడు) వైపు సాగెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how speech and decision can immediately mobilize groups, and it frames heroic initiative (Karṇa advancing) alongside the moral risk of intensifying violence—valor operates within, and is judged by, its broader consequences.
After certain words are spoken, the assembled kings suddenly rush toward the brahmins; immediately afterward, Karṇa moves forward on the battlefield to engage Arjuna (called Jiṣṇu).