Shloka 27
कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
प्रतिजग्राह तां कन्यां महर्षिस्तपतीं तदा । वसिष्ठो5थ विसृष्टस्तु पुनरेवाजगाम ह,ब्रह्मर्षि वसिष्ठने उस कन्याको ग्रहण किया और वहाँसे विदा होकर वे तपतीके साथ पुनः उस स्थानपर आये, जहाँ विख्यातकीर्ति, कुरुवंशियोंमें श्रेष्ठ राजा संवरण कामके वशीभूत हो मन-ही-मन तपतीका चिन्तन करते हुए बैठे थे
pratijagrāha tāṃ kanyāṃ maharṣis tapatīṃ tadā | vasiṣṭho 'tha visṛṣṭas tu punar evājagāma ha ||
అప్పుడు మహర్షి వసిష్ఠుడు ఆ కన్య తపతీని స్వీకరించెను. అనంతరం వీడ్కోలు పొందిన వసిష్ఠుడు ఆమెను వెంటబెట్టుకొని మళ్లీ ఆ స్థలానికి వచ్చెను; అక్కడ ఖ్యాతికీర్తిగల, కురువంశంలో శ్రేష్ఠుడైన రాజు సంవరణుడు కామవశుడై మనసులో తపతీని తలచుకుంటూ కూర్చుండెను.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The episode highlights the dharmic role of a sage as mediator: personal desire in a king is to be guided and regularized through proper counsel and lawful marriage arrangements, rather than allowed to remain as uncontrolled obsession.
Vasiṣṭha formally accepts responsibility for the maiden Tapatī and, after being granted leave, returns with her to the place where King Saṃvaraṇa sits absorbed in thoughts of her, setting the stage for their meeting and the marriage arrangement.