Shloka 37
और्वकृत-क्रोधाग्नि-निग्रहः
Aurva’s Containment of the Wrath-Fire
त्वं हि सर्वानवद्याजी सर्वाभरणभूषिता । विभूषणमिवैतेषां भूषणानामभीप्सितम्,“तुम्हारे सभी अंग परम सुन्दर एवं निर्दोष हैं। तुम सब प्रकारके (दिव्य) आभूषणोंसे विभूषित हो। सुन्दरि! इन आभूषणोंसे तुम्हारी शोभा नहीं है, अपितु तुम स्वयं ही इन आभूषणोंकी शोभा बढ़ानेवाली अभीष्ट आभूषणके समान हो
tvaṃ hi sarvānavadyāṅgī sarvābharaṇabhūṣitā | vibhūṣaṇam ivaiteṣāṃ bhūṣaṇānām abhīpsitam ||
గంధర్వుడు అన్నాడు— “నీ ప్రతి అవయవం నిర్దోషమై అతి సుందరంగా ఉంది; నీవు అన్ని రకాల ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నావు. సుందరీ! ఆభరణాలు నీకు కాంతి ఇవ్వడం కాదు; నీవే ఆ ఆభరణాలకూ అలంకారమై, వాటి శోభను పెంచే అభీష్ట విభూషణంలా ఉన్నావు.”
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical-aesthetic idea: true excellence is intrinsic. External adornments do not create worth; rather, a person of innate beauty and virtue makes even ornaments appear more splendid.
A Gandharva addresses a woman with courtly praise, declaring her flawless in form and saying that ornaments do not beautify her; instead, she beautifies the ornaments—she is the very standard of adornment.