Shloka 25
और्वकृत-क्रोधाग्नि-निग्रहः
Aurva’s Containment of the Wrath-Fire
स हि तां तर्कयामास रूपतो नृपति: श्रियम् । पुन: संतर्कयामास रवेर्भ्रष्टामिव प्रभाम्ू,पहले तो उसका रूप देखकर नरेशने अनुमान किया कि हो-न-हो ये साक्षात् लक्ष्मी हैं; फिर उनके ध्यानमें यह बात आयी कि सम्भव है, भगवान् सूर्यकी प्रभा ही सूर्यमण्डलसे च्युत होकर इस कन्याके रूपमें आकाशसे पृथ्वीपर आ गयी हो
sa hi tāṁ tarkayāmāsa rūpato nṛpatiḥ śriyam | punaḥ saṁtarkayāmāsa raver bhraṣṭām iva prabhām ||
ఆమె రూపసౌందర్యాన్ని చూసి నృపుడు మొదట ఆమెను శ్రీలక్ష్మీగా తర్కించాడు; తరువాత మళ్లీ ఆలోచించి—ఇది సూర్యమండలంనుండి జారిపోయిన సూర్యప్రభే, కన్యారూపంలో భూమికి దిగివచ్చిందేమో అని భావించాడు.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
Extraordinary beauty can inspire a sense of the divine, but the verse also models thoughtful reconsideration—moving from a first impression to a more reflective inference—encouraging discernment rather than hasty certainty.
A Gandharva describes how the king, struck by a maiden’s appearance, first assumes she is Lakṣmī incarnate, then revises his thought to another possibility: that she is like the Sun’s radiance that has fallen from the solar sphere and taken human form.