Shloka 7
Amṛta-Pāna, Rāhu’s Detection, and the Sudarśana Intervention (अमृतपान-राहुप्रकाशन-सुदर्शनप्रयोगः)
व्यालैरावारितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् | नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छुयेण महागिरिम्,वहाँ सब ओर भयंकर सर्प भरे पड़े हैं। दिव्य ओषधियाँ उस तेजोमय पर्वतको और भी उद्धासित करती रहती हैं। वह महान् गिरिराज अपनी ऊँचाईसे स्वर्गलोकको घेरकर खड़ा है। प्राकृत मनुष्योंके लिये वहाँ मनसे भी पहुँचना असम्भव है। वह गिरिप्रदेश बहुत-सी नदियों और असंख्य वृक्षोंसे सुशोभित है। भिन्न-भिन्न प्रकारके अत्यन्त मनोहर पक्षियोंके समुदाय अपने कलरवसे उस पर्वतको कोलाहलपूर्ण किये रहते हैं
śaunaka uvāca |
vyālair āvārītaṃ ghorair divyauṣadhi-vidīpitam |
nākam āvṛtya tiṣṭhantam ucchrayena mahāgirim ||
ఆ మహాపర్వతం భయంకర సర్పాలచే అన్ని వైపులా ఆవరించబడి ఉంది. దివ్యమైన ప్రకాశవంతమైన ఔషధులు దానిని మరింత దీప్తిమంతం చేస్తాయి. తన అపారమైన ఎత్తుతో అది స్వర్గలోకాన్నే చుట్టుముట్టినట్లు నిలిచి ఉంది—సాధారణ మనుష్యులు మనసులోనైనా చేరలేనంత అగమ్యం.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the epic idea that certain realms of power and sanctity are not casually accessible: they are protected (by fearsome guardians) and radiant with divine forces, reminding listeners that the extraordinary requires extraordinary qualification—discipline, merit, or divine sanction.
Śaunaka is describing a formidable, otherworldly mountain: its paths are obstructed by terrifying serpents, it shines with the glow of divine herbs, and it rises so high that it seems to encompass heaven itself, emphasizing its awe and inaccessibility.