Shloka 12
Parāśara’s Birth, Vasiṣṭha as Guardian, and the Bhṛgu–Kṣatriya Violence Etiology (Ādi-parva 169)
एवमुक्ता ततः कन्या देवं वरदमब्रवीत् । एकमिच्छाम्यहं देव त्वत्प्रसादात् पतिं प्रभो,उनके ऐसा कहनेपर वह कन्या उन वरदायक देवता भगवान् शिवसे इस प्रकार बोली -- देव! प्रभो! मैं आपकी कृपासे एक ही पति चाहती हूँ
evamuktā tataḥ kanyā devaṃ varadam abravīt | ekam icchāmy ahaṃ deva tvatprasādāt patiṃ prabho ||
అలా విన్న ఆ కన్య వరదాత దేవునితో ఇలా పలికింది—“దేవా! ప్రభో! మీ అనుగ్రహంతో నాకు ఒక్క భర్త మాత్రమే కావాలి.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical preference for singular marital commitment and clarity of household duty (gṛhastha-dharma), expressed as a deliberate choice even in the presence of divine power to grant exceptional boons.
After being spoken to, the maiden addresses the boon-giving deity and makes her request: she asks, by the deity’s grace, for only one husband.