Shloka 27
Kalmāṣapāda’s Encounter with Śakti and the Escalation of the Vasiṣṭha–Viśvāmitra Feud (कल्माषपाद–शक्ति प्रसङ्गः)
एवमन्योन्यमुक्त्वा तौ कृत्वा सख्यमनुत्तमम् । जम्मतुद्रोणपाञउ्चाल्यौ यथागतमरिंदमौ,शत्रुओंका दमन करनेवाले द्रोणाचार्य और द्रुपद एक दूसरेसे उपर्युक्त बातें कहकर परम उत्तम मैत्रीभाव स्थापित करके इच्छानुसार अपने-अपने स्थानको चले गये
evam anyonyam uktvā tau kṛtvā sakhyam anuttamam | jagmatu droṇapāñcālyau yathāgatam ariṃdamau ||
ఇలా పరస్పరం మాట్లాడుకొని, వారు అనుత్తమమైన మైత్రిని స్థాపించారు. ఆపై శత్రుదమనులైన ద్రోణుడు మరియు పాంచాలరాజు ద్రుపదుడు, వచ్చినట్లే, తమ తమ స్థానాలకు వెళ్లిపోయారు.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic power of truthful, mutual speech to establish binding friendship (sakhya). It also implicitly warns that such bonds carry ethical obligations, even when later circumstances may strain or overturn them.
Droṇa and Drupada, after exchanging words and forming an excellent friendship, part ways and return to their respective homes—an early moment that sets the background for their later, famous enmity.