Shloka 22
आदि पर्व — अध्याय 148: कुन्ती–ब्राह्मणसंवादः (दुःखमूल-प्रश्नः) / Kuntī and the Brahmin: Inquiry into the Root of Suffering
उरसा पादपान् भज्जन् महीं पद्भ्यां विदारयन् | स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकोदर:,तेजस्वी भीम वायुके समान वेगशाली थे। वे अपनी छातीके धक्केसे वृक्षोंकों तोड़ते और पैरोंकी ठोकरसे पृथ्वीको विदीर्ण करते हुए तीव्र गतिसे आगे बढ़े जा रहे थे
urāsā pādapān bhajjan mahīṁ padbhyāṁ vidārayan | sa jagāmāśu tejasvī vātaraṁhā vṛkodaraḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—వాయువేగంతో సమానమైన తేజస్సుగల వృకోదరుడు భీముడు వెంటనే ముందుకు దూసుకెళ్లెను. తన వక్షస్థల బలంతో చెట్లను విరిచివేస్తూ, పాదఘాతంతో భూమినే చీల్చివేస్తున్నట్లుగా, అప్రతిహతమైన ఉగ్రవేగంతో సాగెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tejas (inner power) expressed as unwavering resolve and swift action. Ethically, it portrays heroic determination—energy directed toward a chosen duty—while reminding that great strength, when aligned with purpose, becomes an unstoppable force.
Vaiśampāyana describes Bhīma (Vṛkodara) surging forward with wind-like speed. His momentum is so immense that trees break from the impact of his chest and the ground seems to split beneath his pounding feet.