Shloka 19
Hiḍimbā’s Account and the Bhīma–Hiḍimba Engagement (आदि पर्व, अध्याय १४२)
ते वयं कौरवेयाणामेतेषां च महात्मनाम् । कथं न वध्यतां तात गच्छाम जगतस्तथा,दुर्योधन! यदि हम पाण्डवोंके साथ विषम व्यवहार करेंगे तो सम्पूर्ण कुरुवंशी और ये (भीष्म, द्रोण आदि) महात्मा एवं सम्पूर्ण जगत्के लोग हमें वध करनेयोग्य क्यों न समझेंगे
te vayaṃ kauraveyāṇām eteṣāṃ ca mahātmanām | kathaṃ na vadhyatāṃ tāta gacchāma jagatas tathā, duryodhana ||
దుర్యోధనా! మనం పాండవుల పట్ల అన్యాయంగా, పక్షపాతంగా ప్రవర్తిస్తే—కురు వంశస్థులూ, ఈ మహాత్ములూ (భీష్మ ద్రోణాదులు) అలాగే సమస్త లోకమూ—మనలను శిక్షార్హులుగా, వధయోగ్యులుగా ఎందుకు భావించరు, నాయనా?
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Unjust conduct—especially toward one’s own kin—destroys moral legitimacy. A ruler’s actions are judged not only by personal desire but by elders, clan, and the wider world; adharma invites rightful condemnation and punishment.
Dhṛtarāṣṭra warns Duryodhana that if the Kauravas treat the Pāṇḍavas unfairly, they will be seen as deserving retribution by the Kuru family, revered elders like Bhīṣma and Droṇa, and by society at large—highlighting the political and ethical consequences of adharma.