Shloka 30
Hiḍimba’s Approach and Hiḍimbā’s Warning to Bhīmasena (हिडिम्बागमनम् / हिडिम्बा-भयवचनम्)
यथैनं भक्षितै: पादैर्व्याप्रो गृह्नातु वै ततः । ततो वै भक्षयिष्याम: सर्वे मुदितमानसा:,गीदड़ने कहा--भाई बाघ! तुमने वनमें इस हरिणको मारनेके लिये कई बार यत्न किया, परंतु यह बड़े वेगसे दौड़नेवाला, जवान और बुद्धिमान् है, इसलिये पकड़में नहीं आता। मेरी राय है कि जब यह हरिण सो रहा हो, उस समय यह चूहा इसके दोनों पैरोंको काट खाये। (फिर कटे हुए पैरोंसे यह उतना तेज नहीं दौड़ सकता।) उस अवस्थामें बाघ उसे पकड़ ले; फिर तो हम सब लोग प्रसन्नचित्त होकर उसे खायँगे
yathainaṁ bhakṣitaiḥ pādair vyāghro gṛhṇātu vai tataḥ | tato vai bhakṣayiṣyāmaḥ sarve mudita-mānasāḥ ||
నక్క అన్నది—ముందుగా ఎలుకలు దీని పాదాలను కొరికివేయనివ్వండి; ఆపై పులి దీన్ని పట్టుకోనివ్వండి. అప్పుడు మనమందరం ఆనందమనసులతో దీన్ని భక్షిద్దాం.
जम्बुक उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates adharma in the form of manipulative counsel: harming a weaker being through trickery to enable exploitation. It functions as a caution that clever planning divorced from righteousness becomes mere predatory opportunism.
The jackal proposes a plan: the prey’s feet should be gnawed so it cannot flee swiftly; then the tiger can catch it, after which all the conspirators will feast together.