Shloka 51
भीमस्य जलान्वेषणं तथा वनविश्रान्तिः
Bhīma’s Search for Water and the Forest Halt
सतं न ममृषे पार्थ: पाज्चालेनार्दितो युधि । ततस्तस्य विनाशार्थ सत्वरं व्यसृजच्छरान्,युद्धमें पांचाल वीर सत्यजितसे पीड़ित हो अर्जुन उनके पराक्रमको न सह सके और उनके विनाशके लिये उन्होंने शीघ्र ही बाणोंकी झड़ी लगा दी
sataṁ na mamṛṣe pārthaḥ pāñcālenārdito yudhi | tatas tasya vināśārthaṁ satvaraṁ vyasṛjac charān |
యుద్ధంలో పాంచాల వీరుని దాడితో బాధపడిన పార్థుడు అర్జునుడు దానిని సహించలేకపోయెను. అందుచేత అతని వినాశార్థం వేగంగా బాణవర్షాన్ని విడిచెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a recurring Mahābhārata tension: in warfare, endurance and restraint can quickly give way to the kṣatriya impulse for decisive force when one feels overpowered or dishonored. It invites reflection on how anger, pride, and survival instincts shape ethical choices in conflict.
During a battle episode in Ādi Parva, Arjuna is hard-pressed by a Pāñcāla warrior (identified in the accompanying Hindi as Satyajit). Unable to bear the opponent’s onslaught, Arjuna responds by rapidly releasing many arrows with the aim of destroying him.