Shloka 33
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
ददौ तत: कुमाराणां विस्मितानामविस्मित: । मुद्रिकामुद्धूतां दृष्टवा तमाहुस्ते कुमारका:,वैशम्पायनजी कहते हैं--तब महायशस्वी द्रोणने धनुष-बाण लेकर बाणसे उस अँगूठीको बींध दिया और उसे ऊपर निकाल लिया। शक्तिशाली द्रोणने इस प्रकार कुएँसे बाणसहित अँगूठी निकालकर उन आश्वर्यचकित कुमारोंके हाथमें दे दी; किंतु वे स्वयं तनिक भी विस्मित नहीं हुए। उस अँगूठीको कुएँसे निकाली हुई देखकर उन कुमारोंने द्रोणसे कहा
dadau tataḥ kumārāṇāṁ vismitānām avismitaḥ | mudrikām uddhūtāṁ dṛṣṭvā tam āhus te kumārakāḥ | vaiśampāyana uvāca |
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—కుమారులు విస్మయంతో నిలిచియుండగా, ద్రోణుడు మాత్రం అవిస్మితుడై ఆ ఉంగరాన్ని వారికి అందజేసెను. బావి నుండి పైకి వచ్చిన ఆ ముద్రికను చూచి ఆ కుమారులు ఆయనను మరల సంభోదించారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Composure is a mark of true mastery: the accomplished teacher performs difficult acts without vanity, while students learn to recognize excellence and respond with respectful inquiry.
After retrieving the signet-ring from the well, the unperturbed teacher hands it to the astonished princes; seeing the recovered ring, the boys then speak to him.