Shloka 43
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
ततो व्यतीते पृषते स राजा द्रुपदो5भवत् | पज्चालेषु महाबाहुरुत्तरेषु नरेश्वर,नरेश्वर जनमेजय! पृषतकी मृत्यु हो जानेपर महाबाहु ट्रुपद उत्तर-पंचाल देशके राजा हुए
tato vyatīte pṛṣate sa rājā drupado 'bhavat | pāñcāleṣu mahābāhur uttareṣu nareśvara janamejaya ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ నరేశ్వర జనమేజయా! పృషతుడు పరమగతించిన తరువాత మహాబాహువు ద్రుపదుడు ఉత్తర పాంచాలదేశానికి రాజయ్యెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores orderly succession as a facet of rājadharma: when a ruler dies, legitimate transfer of authority preserves stability and protects the people. It also reflects the epic’s concern with continuity of lineage and governance.
Vaiśampāyana informs King Janamejaya that after King Pṛṣata’s death, Drupada assumed kingship over the northern Pāñcālas, marking the next stage in the Pañcāla royal line.