Shloka 11
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
तत् कौसल्यामिमामार्ता पुत्रशोकाभिपीडिताम् | वनमादाय भद्रं ते गच्छामि यदि मन्यसे,“अतः तुम्हारी राय हो, तो पुत्रशोकसे पीड़ित इस दुःखिनी अम्बालिकाको साथ ले मैं वनमें चली जाऊँ। तुम्हारा कल्याण हो”
tat kausalyām imām ārtā putraśokābhipīḍitām | vanam ādāya bhadraṁ te gacchāmi yadi manyase ||
కనుక నీవు సమ్మతించితే, పుత్రశోకముచే నలిగిన ఈ కౌసల్యను తోడుకొని నేను వనమునకు వెళ్లుదును. నీకు మంగళం కలుగుగాక।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in intense personal grief, the speaker frames a major decision (withdrawal to the forest) through respect for another’s consent and with a blessing, reflecting restraint, compassion, and regard for relational duty.
A woman, overwhelmed by the sorrow of losing her son, proposes to take Kausalyā—also afflicted by bereavement—into the forest, asking the addressed person for approval and offering a benediction.