Shloka 21
Adhyāya 125: Raṅga-pradarśana — Arjuna’s Entry and Astric Demonstration (रङ्गप्रदर्शनम्)
धन्या त्वमसि बाह्नलीकि मत्तो भाग्यतरा तथा | दृष्टवत्यसि यद् वक्त्रं प्रह्ृष्टस्य महीपते:,“बाह्नलीकराजकुमारी! तुम धन्य हो, मुझसे बड़भागिनी हो; क्योंकि तुमने हर्षोल्लाससे भरे हुए महाराजके मुखचन्द्रका दर्शन किया है”
Vaiśampāyana uvāca |
Dhanyā tvam asi bāhnalīki matto bhāgyatarā tathā |
Dṛṣṭavaty asi yad vaktraṃ prahṛṣṭasya mahīpateḥ ||
వైశంపాయనుడు అన్నాడు—ఓ బాహ్నలీక రాజకుమార్తె! నీవు ధన్యురాలివి; నన్ను మించిన భాగ్యవంతురాలివి. ఆనందంతో ప్రకాశించే మహారాజు ముఖచంద్రుని నీవు దర్శించావు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea that being granted a direct, auspicious encounter with a joyful and presumably righteous king is a sign of great fortune (puṇya). It reinforces the ethical-cultural value placed on reverence toward virtuous rulers and the belief that such opportunities arise from accumulated merit.
Vaiśampāyana addresses a woman/princess associated with Bāhnalīka, praising her as exceptionally fortunate because she has seen the king’s face when he is filled with happiness—an event treated as rare and auspicious.