Shloka 96
Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
यशसा तेजसा चैव वृत्तेन च समन्वित: । “यह श्रेष्ठ पुरुष धर्मात्माओंमें अग्रगण्य होगा और इस पृथ्वीपर पराक्रमी एवं सत्यवादी राजा होगा। पाण्डुका यह प्रथम पुत्र 'युधिष्ठिर' नामसे विख्यात हो तीनों लोकोंमें प्रसिद्धि एवं ख्याति प्राप्त करेगा; यह यशस्वी, तेजस्वी तथा सदाचारी होगा”
yaśasā tejasā caiva vṛttena ca samanvitaḥ |
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—యశస్సు, తేజస్సు, సద్వృత్తితో యుక్తుడైన వాడు ధర్మాత్ములలో అగ్రగణ్యుడగును. ఈ భూమిపై పరాక్రమశాలి, సత్యవాది రాజుగా నిలుచును. పాండువుకు తొలి కుమారుడైన అతడు ‘యుధిష్ఠిర’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి పొంది, మూడు లోకాలలో కీర్తి పొందును—యశస్వి, తేజస్వి, సదాచారనిష్ఠుడగును.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents the ideal of righteous kingship: true sovereignty is grounded in dharma and truthfulness, supported by personal radiance (tejas) and exemplary conduct (vṛtta). Fame is portrayed as the natural outcome of virtue rather than its goal.
The narrator Vaiśampāyana describes (as a prediction/commendation) the qualities and future renown of Pāṇḍu’s first son, Yudhiṣṭhira—foretelling him as a powerful, truth-speaking ruler celebrated across the three worlds for his moral character.