Shloka 48
पाण्डोः श्राद्धं, सत्यवत्याः वनगमनम्, बाल्यस्पर्धा च
Pāṇḍu’s Śrāddha, Satyavatī’s Withdrawal, and Childhood Rivalry
स चैत्ररथमासाद्य कालकूटमतीत्य च । हिमवन्तमतिक्रम्य प्रययौ गन्धमादनम्,तत्पश्चात् चैत्रथ नामक वनमें जाकर कालकूट और हिमालय पर्वतको लाँघते हुए वे गन्धमादनपर चले गये
sa caitraratham āsādya kālakūṭam atītya ca | himavantam atikramya prayayau gandhamādanam ||
ఆపై అతడు చైత్రరథ వనాన్ని చేరి, కాలకూటాన్ని దాటి, హిమవంతాన్ని అధిగమించి గంధమాదన పర్వతం వైపు ప్రయాణించాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and disciplined purpose: the traveler continues through renowned and difficult regions, suggesting that worthy aims often require crossing obstacles with patience and determination.
The narrator describes the route of a traveler: he reaches the Caitraratha forest, passes beyond Kālakūṭa, crosses the Himālaya, and then proceeds to Gandhamādana.