Shloka 16
Ādi-parva 109: Pāṇḍu’s Forest Hunt and Kiṃdama’s Curse (पाण्डोर्मृगयावृत्तान्तः—किंदमशापः)
गृहेषु कुरुमुख्यानां पौराणां च नराधिप । दीयतां भुज्यतां चेति वाचो<श्रूयन्त सर्वश:,जनमेजय! कुरुकुलके प्रधान-प्रधान पुरुषों तथा अन्य नगरनिवासियोंके घरोंमें सदा सब ओर यही बात सुनायी देती थी कि “दान दो और अतिथियोंको भोजन कराओ'
gṛheṣu kurumukhyānāṃ paurāṇāṃ ca narādhipa | dīyatāṃ bhujyatāṃ ceti vāco 'śrūyanta sarvaśaḥ janamejaya ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—హే నరాధిపా! కురువంశంలోని ప్రముఖుల గృహాలలోను, నగరవాసుల ఇళ్లలోను, ఎక్కడ చూసినా ఎల్లప్పుడూ ఇదే మాట వినబడేది—“దానం చేయుడి, అతిథులకు భోజనం పెట్టుడి।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates dāna (charitable giving) and atithi-satkara (feeding and honoring guests) as everyday dharma—so widely practiced that it becomes a constant public refrain, indicating that ethical life is sustained by habitual generosity.
Vaiśampāyana, narrating to King Janamejaya, describes the prevailing conduct among leading Kurus and city residents: in their homes one repeatedly heard calls to give charity and provide food—portraying a community oriented toward hospitality and public-spirited virtue.