Shloka 12
Ādi-parva 109: Pāṇḍu’s Forest Hunt and Kiṃdama’s Curse (पाण्डोर्मृगयावृत्तान्तः—किंदमशापः)
कूपारामसभावाप्यो ब्राह्म॒णावसथास्तथा । बभूवु: सर्वर्द्धियुतास्तस्मिन् राष्ट्र सदोत्सवा:,उस राष्ट्रके कुओं, बगीचों, सभाभवनों, बावलियों तथा ब्राह्मणोंके घरोंमें सब प्रकारकी समृद्धियाँ भरी रहती थीं और वहाँ नित्य-नूतन उत्सव हुआ करते थे
kūpārāmasabhāvāpyō brāhmaṇāvasathās tathā | babhūvuḥ sarvṛddhiyutās tasmin rāṣṭre sadotsavāḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆ రాజ్యంలో బావులు, ఉద్యానవనాలు, సభామందిరాలు, మెట్లబావులు (వాపీలు), అలాగే బ్రాహ్మణుల నివాసాలు—అన్నీ సర్వసమృద్ధులతో నిండివుండేవి; దేశమంతా నిత్యోత్సవాలతో కళకళలాడేది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Prosperity is portrayed as a dhārmic outcome of good order: public infrastructure (wells, reservoirs, halls), cultivated spaces (groves), and the support of brāhmaṇas (learning and ritual life) together indicate a well-governed realm where communal joy (festivals) naturally flourishes.
The narrator describes the condition of a particular kingdom as richly endowed—its water sources, public spaces, and brāhmaṇa households are thriving—and notes that celebrations occur continually, emphasizing stability and abundance in the land.