Shloka 25
आदि पर्व, अध्याय 104 — कर्णोत्पत्ति, दानधर्म, वैकर्तन-नामकरण
Karna’s Birth, Gift-Ethic, and the Name Vaikartana
शान्तनोरपि संतान यथा स्यादक्षयं भुवि | तत् ते धर्म प्रवक्ष्यामि क्षात्रं राज्ञि सनातनम्,“राजमाता! महाराज शान्तनुकी संतानपरम्परा भी जिस उपायसे इस भूतलपर अक्षय बनी रहे, वह धर्मयुक्त उपाय मैं तुम्हें बतलाऊँगा। वह सनातन क्षत्रियधर्म है
śāntanor api santāna yathā syād akṣayaṃ bhuvi | tat te dharma pravakṣyāmi kṣātraṃ rājñi sanātanam ||
రాజమాతా! మహారాజు శాంతనువు వంశసంతతి ఈ భూమిపై అక్షయంగా నిలిచే విధమైన ధర్మోపాయాన్ని నేను నీకు చెప్పుదును; అది సనాతన క్షాత్రధర్మము.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames a normative lesson: the stability and ‘imperishability’ of a royal lineage depends on adherence to dharma—specifically the time-honored kṣatriya (royal/warrior) code that governs righteous rule, succession, and protection of social order.
Vaiśampāyana, as narrator, addresses a queen and announces that he will explain the traditional kṣatriya-dharma—presented as the means by which King Śāntanu’s line can remain enduring on earth—setting up the instruction that follows.