Shloka 30
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
तदद्भुतं ततो दृष्टवा तत्र राजा स शान्तनुः । शड्कमान: सुतं गड्भगमब्रवीद् दर्शयेति ह,यह अद्भुत बात देखकर राजा शान्तनुको कुछ संदेह हुआ और उन्होंने गंगासे अपने पुत्रको दिखानेकी कहा
tad adbhutaṃ tato dṛṣṭvā tatra rājā sa śāntanuḥ | śaṅkamānaḥ sutaṃ gaṅgām abravīd darśayeti ha ||
ఆ అద్భుత కార్యాన్ని చూచి అక్కడ నిలిచిన రాజు శాంతనునికి సందేహము కలిగెను. అప్పుడు ఆయన గంగను ఉద్దేశించి—“మన కుమారుని చూపుము” అని పలికెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic impulse toward moral clarity: when confronted with shocking or inexplicable actions, a responsible person—especially a king and father—seeks truth and accountability rather than remaining passive.
After witnessing something extraordinary and disturbing, King Śāntanu grows suspicious and directly asks Gaṅgā to show him their son, signaling a turning point where he can no longer silently endure what he has seen.