Shloka 139
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
नातिप्रीतमनाश्नासीद् विवादांश्वान्चमोदत । द्यूतादीननयान् घोरान् विविधांश्षाप्युपैक्षत,यद्यपि उनके मनमें कलहकी सम्भावनाके कारण कुछ विशेष प्रसन्नता नहीं हुई, तथापि उन्होंने (मौन रहकर) इन विवादोंका अनुमोदन ही किया और भिन्न-भिन्न प्रकारके भयंकर अन्याय, द्यूत आदिको देखकर भी उनकी उपेक्षा कर दी
nātiprītam anāśnāsīd vivādāṁś cānumodata | dyūtādīn anyāyān ghorān vividhāṁś cāpy upekṣata ||
కలహం పెరిగే సూచన కనిపించినా ఆయన మనసు ప్రత్యేకంగా ఆనందించలేదు; అయినా మౌనంగా ఉండి ఆ వివాదాలకు తానే సమ్మతించినట్టయ్యాడు. జూదం మొదలైన అనేక భయంకర అన్యాయాలను చూసినా వాటిని ఉపేక్షించాడు.
Educational Q&A
The verse underscores that merely feeling displeasure is not enough; when one stays silent and does not intervene, that silence can function as approval. Ethically, overlooking wrongdoing—especially grave injustices like gambling-driven harm—amounts to enabling adharma.
A figure observes disputes and serious injustices (including gambling and related wrongs). Although he is not truly pleased, he does not oppose them; instead, he tacitly endorses the quarrels and ignores the injustices, allowing harmful dynamics to continue.