Previous Verse
Next Verse

Shloka 65

अध्याय 66: इक्ष्वाकुवंश-ऐलवंशप्रवाहः (त्रिशङ्कु-राम-ययात्यादि-प्रकरणम्)

यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत तावुभौ शुभकर्माणौ स्तुतौ विद्याविशारदौ

yaduṃ ca turvasuṃ caiva devayānī vyajāyata tāvubhau śubhakarmāṇau stutau vidyāviśāradau

దేవయాని యదు మరియు తుర్వసు అనే కుమారులను ప్రసవించింది. వారు ఇద్దరూ శుభకర్మశీలులు, అందరిచేత స్తుతింపబడినవారు, విద్యలో నిపుణులు.

devayānīDevayānī
devayānī:
vyajāyatagave birth
vyajāyata:
yaduṁYadu
yaduṁ:
caand
ca:
turvasuṁTurvasu
turvasuṁ:
caivaand indeed
caiva:
tauthose two
tau:
ubhauboth
ubhau:
śubha-karmāṇaudoers of auspicious deeds / of noble conduct
śubha-karmāṇau:
stutaupraised / eulogized
stutau:
vidyā-viśāradauproficient in learning (śāstra), well-versed in knowledge
vidyā-viśāradau:

Suta Goswami

D
Devayani
Y
Yadu
T
Turvasu

FAQs

By praising Yadu and Turvasu as śubhakarmāṇau and vidyāviśāradau, the verse frames royal lineage as grounded in dharma and śāstra—qualities that support Shiva-bhakti and the orderly performance of Linga-pūjā in society.

Shiva-tattva is implied as Pati, the supreme Lord whose cosmic order is reflected when souls (paśu) cultivate vidyā and auspicious action; such dharmic excellence is praised because it aligns with the Lord’s sustaining grace over creation.

No specific rite is stated; the takeaway is that vidyā (scriptural discipline) and śubha-karma (purifying action) are foundational supports for Shaiva sādhana—preparing the paśu to loosen pāśa and approach Pati through devotion and right conduct.