Shloka 66

भुवनकोशविन्यासनिर्णयः (ज्योतिर्गति-वृष्टिचक्र-वर्णनम्)

Devanagari script

अस्यैवेह प्रसादात्तु वृष्टिर्नानाभवद्द्विजाः सहस्रगुणमुत्स्रष्टुम् आदत्ते किरणैर्जलम्

Transliteration

asyaiveha prasādāttu vṛṣṭirnānābhavaddvijāḥ sahasraguṇamutsraṣṭum ādatte kiraṇairjalam

Translation

హే ద్విజులారా, ఆయన ప్రసాదం వల్లనే ఇక్కడ వర్షం అనేక విధాలుగా కురుస్తుంది. సూర్యుడు తన కిరణాలతో నీటిని గ్రహించి, మళ్లీ దానిని సహస్రగుణంగా వదులుతాడు. ఈ విధంగా పతి ప్రభువు పోషణచక్రాన్ని నిలుపుతాడు; దేహధారి పశు (జీవ)లకు క్షామ-భయ పాశాన్ని అనుగ్రహంతో సడలిస్తాడు.

Word by Word

• asya eva: of him alone

• iha: here/in this world

• prasādāt: by grace/favor

• tu: indeed

• vṛṣṭiḥ: rain/rainfall

• nānā-bhavat: becomes diverse/manifold

• dvijāḥ: O twice-born (Brāhmaṇas)

• sahasra-guṇam: a thousandfold

• utsraṣṭum: to discharge/to send forth

• ādatte: takes up/draws

• kiraṇaiḥ: with rays

• jalam: water

Speaker

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)

Characters & Entities

• Shiva
• Surya (Sun)

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

It frames nature’s fertility (rain) as Shiva’s prasāda, encouraging the devotee to worship the Linga as the unseen Pati who sustains life and removes scarcity—an essential motive for abhiṣeka and daily pūjā.

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

Shiva-tattva is presented as the governing grace behind secondary causes (like the sun’s evaporation and rainfall), implying that the Lord is both transcendent and immanent—working through cosmic laws while remaining their source.

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

The takeaway aligns with Pāśupata discipline: perceiving Pati in all functions of the world (jagat-vyāpāra) and offering gratitude through Linga-abhiṣeka and mantra-japa for welfare, rain, and the easing of pāśa (distress).