Adhyaya 13

Verse 1

सूत उवाच एकत्रिंशत्तमः कल्पः पीतवासा इति स्मृतः ब्रह्मा यत्र महाभागः पीतवासा बभूव ह

సూతుడు చెప్పెను: ముప్పై ఒకటవ కల్పం ‘పీతవాసా’ అని ప్రసిద్ధం; ఆ కల్పంలో మహాభాగుడు బ్రహ్మ పీతవస్త్రధారిగా ఉన్నాడు.

Verse 2

ध्यायतः पुत्रकामस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः प्रादुर्भूतो महातेजाः कुमारः पीतवस्त्रधृक्

పుత్రకామనతో ధ్యానమగ్నుడైన పరమేష్ఠి బ్రహ్మకు మహాతేజస్సుతో ఒక దివ్య కుమారుడు ప్రాదుర్భవించాడు—పీతవస్త్రధారి.

Verse 3

पीतगन्धानुलिप्ताङ्गः पीतमाल्यांबरो युवा हेमयज्ञोपवीतश् च पीतोष्णीषो महाभुजः

అతని అవయవాలు స్వర్ణపీత సుగంధంతో లేపనమైయున్నవి; యువకుడై పీతమాల, పీతాంబరాలు ధరించాడు. స్వర్ణ యజ్ఞోపవీతం, పీత ఉష్ణీషంతో అలంకృతుడై మహాభుజుడయ్యాడు.

Verse 4

तं दृष्ट्वा ध्यानसंयुक्तो ब्रह्मा लोकमहेश्वरम् मनसा लोकधातारं प्रपेदे शरणं विभुम्

ఆయనను చూచి ధ్యానసమాధిలోనున్న బ్రహ్మ మనసులోనే ఆ విభువైన లోకమహేశ్వరుని, లోకధాతను శరణు పొందెను.

Verse 5

ततो ध्यानगतस्तत्र ब्रह्मा माहेश्वरीं वराम् गां विश्वरूपां ददृशे महेश्वरमुखाच्च्युताम्

అప్పుడు అక్కడ ధ్యానస్థుడైన బ్రహ్మ మహేశ్వరుని ముఖమునుండి ప్రాదుర్భవించిన విశ్వరూపిణి శ్రేష్ఠ మహేశ్వరీ గోవును దర్శించాడు।

Verse 6

चतुष्पदां चतुर्वक्त्रां चतुर्हस्तां चतुःस्तनीम् चतुर्नेत्रां चतुःशृङ्गीं चतुर्दंष्ट्रां चतुर्मुखीम्

అతడు ఆశ్చర్యకరమైన రూపాన్ని చూచెను—నాలుగు పాదాలు, నాలుగు ముఖాలు, నాలుగు భుజాలు, నాలుగు స్తనాలు; నాలుగు నేత్రాలు, నాలుగు శృంగాలు, నాలుగు దంష్ట్రలు గలది।

Verse 7

द्वात्रिंशद्गुणसंयुक्ताम् ईश्वरीं सर्वतोमुखीम् स तां दृष्ट्वा महातेजा महादेवीं महेश्वरीम्

ముప్పై రెండు గుణములతో యుక్తమైన, అన్ని దిశలకూ ముఖములుగల ఈశ్వరీని ఆ మహాతేజస్వి దర్శించాడు; ఆమెను చూసి ఆమెను మహాదేవి, పరమ మహేశ్వరీగా గ్రహించాడు।

Verse 8

पुनराह महादेवः सर्वदेवनमस्कृतः मतिः स्मृतिर्बुद्धिरिति गायमानः पुनः पुनः

అప్పుడు సమస్త దేవతలచే నమస్కరింపబడిన మహాదేవుడు మళ్లీ పలికెను; మళ్లీ మళ్లీ “మతి, స్మృతి, బుద్ధి” అని గానము చేసెను।

Verse 9

एह्येहीति महादेवि सातिष्ठत्प्राञ्जलिर्विभुम् विश्वमावृत्य योगेन जगत्सर्वं वशीकुरु

“రా, రా, ఓ మహాదేవీ!” అని చెప్పి అతడు విభువైన ప్రభువు ఎదుట అంజలి గట్టి నిలిచి పలికెను: “యోగముతో విశ్వమును ఆవరించి సమస్త జగత్తును వశపరచు।”

Verse 10

अथ तामाह देवेशो रुद्राणी त्वं भविष्यसि ब्राह्मणानां हितार्थाय परमार्था भविष्यसि

అప్పుడు దేవేశ్వరుడు ఆమెతో అన్నాడు—“నీవు రుద్రాణిగా అవుతావు. బ్రాహ్మణుల హితార్థం నిమిత్తం నీవు అవతరిస్తావు; పరమార్థంలో స్థిరమై జీవులను పరమశ్రేయస్సు వైపు నడిపిస్తావు.”

Verse 11

तथैनां पुत्रकामस्य ध्यायतः परमेष्ठिनः प्रददौ देवदेवेशः चतुष्पादां जगद्गुरुः

ఇలా కుమారకాంక్షతో ధ్యానంలో లీనమైన పరమేష్ఠి (బ్రహ్మ)కు దేవదేవేశుడు, జగద్గురువు చతుష్పాద వేదాన్ని ప్రసాదించాడు—దాని ద్వారా పశుభావంలో బద్ధుడైన జీవుడు పతి-స్వరూప ప్రభువును చేరగలడు.

Verse 12

ततस्तां ध्यानयोगेन विदित्वा परमेश्वरीम् ब्रह्मा लोकगुरोः सो ऽथ प्रतिपेदे महेश्वरीम्

ఆపై ధ్యానయోగం ద్వారా ఆ పరమేశ్వరిని తెలుసుకొని, బ్రహ్మ లోకగురువు కృపవల్ల అప్పుడు మహేశ్వరిని యథార్థంగా పొందాడు (సాక్షాత్కరించాడు).

Verse 13

गायत्रीं तु ततो रौद्रीं ध्यात्वा ब्रह्मानुयन्त्रितः इत्येतां वैदिकीं विद्यां रौद्रीं गायत्रीमीरिताम्

ఆపై బ్రహ్మ ఆజ్ఞానుసారం నడిపింపబడి అతడు రౌద్రీ గాయత్రీని ధ్యానించాడు. ఈ విధంగా ఈ వైదిక విద్య ‘రౌద్రీ గాయత్రీ’గా ప్రకటించబడింది—ఇది పశుభావంలో బద్ధుడైన జీవుణ్ని పతి-స్వరూప రుద్రుని వైపు మళ్లిస్తుంది.

Verse 14

जपित्वा तु महादेवीं ब्रह्मा लोकनमस्कृताम् प्रपन्नस्तु महादेवं ध्यानयुक्तेन चेतसा

లోకములచే నమస్కరింపబడే మహాదేవిని జపించి, బ్రహ్మ ధ్యానయుక్తమైన చిత్తంతో మహాదేవుని శరణు పొందాడు.

Verse 15

ततस्तस्य महादेवो दिव्ययोगं बहुश्रुतम् ऐश्वर्यं ज्ञानसंपत्तिं वैराग्यं च ददौ प्रभुः

అనంతరం పరమేశ్వరుడైన మహాదేవుడు అతనికి దివ్యయోగం, బహుశ్రుతమైన పవిత్ర విద్య, ఐశ్వర్యం, సత్యజ్ఞానసంపద మరియు వైరాగ్యాన్ని ప్రసాదించాడు।

Verse 16

ततो ऽस्य पार्श्वतो दिव्याः प्रादुर्भूताः कुमारकाः पीतमाल्यांबरधराः पीतस्रगनुलेपनाः

ఆపై ఆయన రెండు పార్శ్వాలలో దివ్య కుమారకులు ప్రత్యక్షమయ్యారు—పసుపు మాలలు, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, పసుపు పుష్పహారాలు మరియు సుగంధ అనులేపనాలతో అలంకరించబడి।

Verse 17

पीताभोष्णीषशिरसः पीतास्याः पीतमूर्धजाः ततो वर्षसहस्रान्त उषित्वा विमलौजसः

వారి తలలపై పసుపు పాగాలు, ముఖాలు పసుపు, జుట్టు కూడా పసుపు; ఆపై వారు నిర్మల తేజస్సుతో వెయ్యేళ్ల పరిమితి పూర్తయ్యే వరకు నివసించారు।

Verse 18

योगात्मानस्तपोह्लादाः ब्राह्मणानां हितैषिणः धर्मयोगबलोपेता मुनीनां दीर्घसत्त्रिणाम्

వారు యోగాత్ములు, తపస్సు జనిత ఆనందంలో హర్షించే తపస్వులు; బ్రాహ్మణుల హితైషులు; ధర్మయోగబలంతో యుక్తులు—దీర్ఘ సత్రాలను నిర్వహించే మునులు।

Verse 19

उपदिश्य महायोगं प्रविष्टास्ते महेश्वरम् एवमेतेन विधिना ये प्रपन्ना महेश्वरम्

మహాయోగాన్ని ఉపదేశించి వారు మహేశ్వరునిలో లీనమయ్యారు. ఇదే విధానంతో మహేశ్వరునికి శరణాగతులైన వారు, పశువుకు బంధమైన పాశాలను తొలగించే పతి-స్వరూప ప్రభువులో ఐక్యమవుతారు।

Verse 20

अन्ये ऽपि नियतात्मानो ध्यानयुक्ता जितेन्द्रियाः ते सर्वे पापमुत्सृज्य विमला ब्रह्मवर्चसः

ఇతరులూ నియతాత్ములు, ధ్యాననిష్ఠులు, ఇంద్రియజయులు. వారు సమస్త పాపాన్ని విడిచి నిర్మలులై బ్రహ్మతేజస్సుతో ప్రకాశిస్తారు.

Verse 21

प्रविशन्ति महादेवं रुद्रं ते त्वपुनर्भवाः

వారు మహాదేవుడైన రుద్రునిలో ప్రవేశిస్తారు; పాశఛేదకుడైన పతిని పొందినవారు అపునర్భవులు, అంటే పునర్జన్మరహితులు అవుతారు.