Adhyaya 11

Verse 1

ऋषय ऊचुः कथं वै दृष्टवान्ब्रह्मा सद्योजातं महेश्वरम् वामदेवं महात्मानं पुराणपुरुषोत्तमम्

ఋషులు అన్నారు—బ్రహ్మా సద్యోజాత రూపంలో మహేశ్వరుని, అలాగే మహాత్ముడైన వామదేవుని—ఆదిపురుషోత్తముడిని, నిత్య పురుషులలో పరముడిని—ఎలా దర్శించాడు?

Verse 2

अघोरं च तथेशानं यथावद्वक्तुमर्हसि सूत उवाच एकोनत्रिंशकः कल्पो विज्ञेयः श्वेतलोहितः

“అఘోరుడిని, అలాగే ఈశానుడిని—యథావిధిగా వివరించవలెను.” సూతుడు అన్నాడు—“ఇది ఇరవై తొమ్మిదవ కల్పము; ‘శ్వేతలోహిత’ అని ప్రసిద్ధి.”

Verse 3

तस्मिंस्तत्परमं ध्यानं ध्यायतो ब्रह्मणस्तदा उत्पन्नस्तु शिखायुक्तः कुमारः श्वेतलोहितः

ఆ సమయంలో బ్రహ్మా ఆ పరమధ్యానంలో లీనుడై ఉండగా, శిఖతో కూడిన కుమారుడు ‘శ్వేతలోహిత’ ప్రాదుర్భవించాడు—ఆ అత్యున్నత ధ్యానఫలంగా వెంటనే.

Verse 4

तं दृष्ट्वा पुरुषं श्रीमान् ब्रह्मा वै विश्वतोमुखः हृदि कृत्वा महात्मानं ब्रह्मरूपिणमीश्वरम्

ఆ పురుషుని దర్శించి, సర్వదిక్ముఖుడైన శ్రీమంతుడు బ్రహ్మా, బ్రహ్మస్వరూపుడైన ఆ మహాత్మ ఈశ్వరుణ్ని హృదయంలో నిలిపుకున్నాడు.

Verse 5

सद्योजातं ततो ब्रह्मा ध्यानयोगपरो ऽभवत् ध्यानयोगात्परं ज्ञात्वा ववन्दे देवमीश्वरम्

అప్పుడు బ్రహ్మా సద్యోజాతుడై ధ్యానయోగంలో పరమ నిష్ఠతో నిలిచాడు. ధ్యానయోగం ద్వారా పరాత్పరుని తెలుసుకొని దేవుడైన ఈశ్వరుడు (శివుడు)కు నమస్కరించాడు.

Verse 6

सद्योजातं ततो ब्रह्म ब्रह्म वै समचिन्तयत् ततो ऽस्य पार्श्वतः श्वेताः प्रादुर्भूता महायशाः

అప్పుడు সদ్యోజాతుడైన బ్రహ్మ పరబ్రహ్మాన్ని ధ్యానించాడు. వెంటనే అతని రెండు పార్శ్వాల నుండి శ్వేతవర్ణముతో ప్రకాశించే మహాయశస్సుగల దివ్యులు ప్రాదుర్భవించారు.

Verse 7

सुनन्दो नन्दनश्चैव विश्वनन्दोपनन्दनौ शिष्यास्ते वै महात्मानो यैस्तद्ब्रह्म सदावृतम्

సునంద, నందన, విశ్వనంద, ఉపనందన—వీరే మహాత్ములైన శిష్యులు; వీరి చేత ఆ బ్రహ్మతత్త్వం (శివసాక్షాత్కార జ్ఞానం) ఎల్లప్పుడూ ఆవరించబడి రక్షించబడింది.

Verse 8

तस्याग्रे श्वेतवर्णाभः श्वेतो नाम महामुनिः विजज्ञे ऽथ महातेजास् तस्माज्जज्ञे हरस्त्वसौ

అతని ముందుగా శ్వేతవర్ణ కాంతితో ‘శ్వేత’ అనే మహాముని ప్రాదుర్భవించాడు. ఆ మహాతేజస్సుగలవాడి నుండి హరుడు—బంధనహర శివుడు—తదుపరి జన్మించాడు.

Verse 9

तत्र ते मुनयः सर्वे सद्योजातं महेश्वरम् प्रपन्नाः परया भक्त्या गृणन्तो ब्रह्म शाश्वतम्

అక్కడ ఆ మునులందరూ সদ్యోజాత మహేశ్వరుని శరణు పొందారు. పరమ భక్తితో వారు శాశ్వత బ్రహ్మ—అవికార శివుని—స్తుతించారు.

Verse 10

तस्माद्विश्वेश्वरं देवं ये प्रपद्यन्ति वै द्विजाः प्राणायामपरा भूत्वा ब्रह्मतत्परमानसाः

కాబట్టి విశ్వేశ్వర దేవుని శరణు పొందే ద్విజులు ప్రాణాయామంలో నిమగ్నులై, మనస్సును పరబ్రహ్మంలో స్థిరపరచి, పాశబంధ విమోచనానికి పతి శివునే నిశ్చిత ఉపాయంగా ఆశ్రయిస్తారు.

Verse 11

ते सर्वे पापनिर्मुक्ता विमला ब्रह्मवर्चसः विष्णुलोकमतिक्रम्य रुद्रलोकं व्रजन्ति ते

వారు అందరూ పాపముక్తులు, నిర్మలులు, బ్రహ్మతేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, విష్ణులోకాన్ని కూడా అధిగమించి రుద్రలోకానికి చేరుతారు।