Shloka 122

Mukti-tattva Upadeśa: Knowledge as the Direct Cause of Liberation

इदमाप हरेस्तार्क्ष्यस्तार्क्ष्यादाप ततो भृगुः / भृगोर्वसिष्ठः संप्राप वामदेवस्ततः पुनः

idamāpa harestārkṣyastārkṣyādāpa tato bhṛguḥ / bhṛgorvasiṣṭhaḥ saṃprāpa vāmadevastataḥ punaḥ

ఈ ఉపదేశాన్ని హరి నుండి తార్క్ష్యుడు (గరుడుడు) పొందెను; తార్క్ష్యుని నుండి భృగువు; భృగువుని నుండి వసిష్ఠుడు; ఆపై వామదేవుడు మళ్లీ స్వీకరించెను.

idamthis (teaching/text)
idam:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootidam (प्रातिपदिक)
FormNapumsaka (नपुंसकलिङ्ग), Dvitīyā (2nd/द्वितीया), Ekavacana (एकवचन)
āpaobtained/received
āpa:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootāp (धातु)
FormLuṅ (लुङ्, aorist), Prathama-puruṣa (3rd/प्रथमपुरुष), Ekavacana (एकवचन)
hareḥof Hari
hareḥ:
Sambandha (सम्बन्ध/षष्ठी)
TypeNoun
Roothari (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga (पुंलिङ्ग), Ṣaṣṭhī (6th/षष्ठी), Ekavacana (एकवचन)
tārkṣyaḥTārkṣya (Garuḍa)
tārkṣyaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Roottārkṣya (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā (1st/प्रथमा), Ekavacana
tārkṣyātfrom Tārkṣya
tārkṣyāt:
Apādāna (अपादान)
TypeNoun
Roottārkṣya (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Pañcamī (5th/पञ्चमी), Ekavacana
āpaobtained/received
āpa:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootāp (धातु)
FormLuṅ (लुङ्, aorist), Prathama-puruṣa, Ekavacana
tataḥthen/from there
tataḥ:
Kāla/Deśa-adhikaraṇa (काल/देश-अधिकरण, adverbial)
TypeIndeclinable
Roottataḥ (अव्यय)
FormAvyaya; adverb (क्रियाविशेषण) of sequence/source: 'then/from there'
bhṛguḥBhṛgu
bhṛguḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootbhṛgu (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Ekavacana
bhṛgoḥfrom/of Bhṛgu
bhṛgoḥ:
Apādāna (अपादान, source expressed via genitive)
TypeNoun
Rootbhṛgu (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Ṣaṣṭhī, Ekavacana
vasiṣṭhaḥVasiṣṭha
vasiṣṭhaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootvasiṣṭha (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Ekavacana
saṃprāpaobtained/received
saṃprāpa:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootpra-āp (धातु)
FormLuṅ (लुङ्, aorist), Prathama-puruṣa, Ekavacana; upasarga: sam- + pra-
vāmadevaḥVāmadeva
vāmadevaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootvāmadeva (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Ekavacana
tataḥthen/from there
tataḥ:
Kāla/Deśa-adhikaraṇa (काल/देश-अधिकरण, adverbial)
TypeIndeclinable
Roottataḥ (अव्यय)
FormAvyaya; adverb (क्रियाविशेषण) of sequence/source
punaḥagain/further
punaḥ:
Kāla-adhikaraṇa (काल-अधिकरण, adverbial)
TypeIndeclinable
Rootpunaḥ (अव्यय)
FormAvyaya; adverb (क्रियाविशेषण)

Lord Vishnu (Hari) speaking to Garuda (Tārkṣya/Vinata-putra) in the broader dialogue frame

Concept: Śāstra gains authority through divine origin and disciplined transmission via ṛṣis; knowledge is ‘received’ (āpa) rather than invented.

Vedantic Theme: Guru-paramparā and āgama-prāmāṇya; humility before revealed knowledge.

Application: Honor lineage and context when studying; learn from authentic traditions; maintain integrity when teaching others.

Primary Rasa: adbhuta

Secondary Rasa: shanta

Related Themes: Garuda Purana: Suparṇa (Garuḍa) as primary recipient from Viṣṇu; repeated emphasis on Garuḍa–Hari dialogue

H
Hari (Vishnu)
T
Tārkṣya (Garuda)
B
Bhṛgu
V
Vasiṣṭha
V
Vāmadeva

FAQs

This verse establishes a recognized chain of transmission—from Viṣṇu to Garuda and then through revered ṛṣis—supporting the reliability and traditional authority of the teaching.

By naming the transmitters of the doctrine, it frames the Preta Kanda’s instructions as received and preserved through an orthodox lineage, which is central when practitioners follow rites like śrāddha and piṇḍa-dāna.

Approach ritual and ethical teachings with respect for authentic sources—learn from qualified teachers/textual traditions and apply the guidance with faith, discipline, and clarity of purpose.