Adhyaya 37

Verse 1

ऽनशनमृत गतिनिरूपणं नाम षट्त्रिंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / उदकुम्भप्रदानं मे कथयस्व यथातथम् / विधिना केन कर्तव्या कृतिरेषा जनार्दन

‘ఉపవాసమరణం పొందినవారి గతి-నిరూపణ’ అనే ముప్పైఆరవ అధ్యాయం. తార్క్ష్యుడు (గరుడుడు) అన్నాడు—ఓ జనార్దనా, ఉదకుంభదానాన్ని యథాతథంగా నాకు చెప్పుము; ఏ విధానంతో ఈ కర్మ చేయవలెను?

Verse 2

किंलक्षणाः केन पूर्णाः कस्य देया जनार्दन / कस्मिन् काले प्रदातव्या प्रेततृप्तिप्रसाधकाः

ఓ జనార్దనా, ఆ దానాల లక్షణాలు ఏమిటి, ఏవాటితో అవి సంపూర్ణమవుతాయి? ఎవరికివ్వాలి, ఏ కాలంలో సమర్పించాలి—ప్రేత తృప్తిని సాధించేవి అవే కదా?

Verse 3

श्रीकृष्ण उवाच / सत्यं पुनः प्रवक्ष्यामि उदकुम्भप्रदानकम् / प्रेतोद्देशेन दातव्या अन्नपानीयसंयुताः / विशेषेण महापक्षिन् प्रेतमुक्तिप्रदायकाः

శ్రీకృష్ణుడు పలికెను—ఉదకుంభదానాన్ని నేను మళ్లీ సత్యంగా వివరిస్తాను. ప్రేతోద్దేశంతో, అన్నం మరియు పానీయంతో కూడి ఈ దానం చేయాలి; విశేషంగా, ఓ మహాపక్షీ, ఇది ప్రేతముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది।

Verse 4

द्वादशाहे च पण्मासे त्रैपक्षे वापि वत्सरे / उदकुम्भाः प्रदातव्या मार्गे तस्य सुखाय वै

ద్వాదశాహంలో, ఆరు నెలలు పూర్తైనప్పుడు, మూడు పక్షకాలంలో లేదా సంవత్సరాంతంలో—అతని పరలోకయాత్ర సుఖార్థం జలకుంభాలను దానంగా ఇవ్వవలెను।

Verse 5

अहन्यहनि दातव्या उदकुम्भास्तिलैर्युताः / सुलिप्ते भूमिभागे तु पक्कान्नजलपूरिताः

ప్రతిరోజు నువ్వులతో కలిపిన జలకుంభాలను దానంగా ఇవ్వాలి; శుద్ధంగా లేపిన నేలపై పక్వాన్నంతో కూడిన నీటితో నింపిన కుండలను ఉంచాలి।

Verse 6

प्रेतस्य तत्र दातव्यं भाजनञ्च यदृच्छया / सुप्रीतस्तेन दत्तेन प्रेतो याम्यैः स गच्छति

అక్కడ ప్రేతునికి యథాశక్తి ఒక పాత్రను (భిక్షాపాత్రం) దానంగా ఇవ్వాలి; ఆ దానంతో సంతోషించిన ప్రేతుడు యమదూతలతో కలిసి ముందుకు సాగుతాడు।

Verse 7

द्वादशाहे विशेषेण उदकम्भान् प्रदापयेत् / विधिना तत्र सङ्कल्पय घटान् द्वादशसंख्यकान्

ప్రత్యేకంగా ద్వాదశాహ కర్మలో జలకుంభాలను దానంగా ఇవ్వాలి; అక్కడ విధిపూర్వకంగా సంకల్పించి పన్నెండు సంఖ్యలో కుండలను సమర్పించాలి।

Verse 8

एकाषि बर्धनी तत्र पक्वान्नफलपूरिता / विष्णुमुद्दिश्य दातव्या संकल्प्य ब्राह्मणे शुभे

ఏకాదశీనాడు అక్కడ పక్వాన్నం, ఫలాలతో నిండిన ఒక బర్ధనీ (పాత్రం/తట్టు) సిద్ధం చేసి, విష్ణువును ఉద్దేశించి సంకల్పంతో శుభమైన యోగ్య బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి।

Verse 9

एको वै धर्मराजाय तेन तुष्टेन मुक्तिभाक् / चित्रगुप्ताय चैकं तु गतस्तत्र सुखी भवेत्

ధర్మరాజ యమునికి ఒకసారి యథావిధిగా అర్పణ చేసినచో, ఆయన ప్రసన్నుడైతే జీవుడు మోక్షభాగ్యుడగును. అలాగే చిత్రగుప్తునికి ఒక అర్పణ చేసినవాడు, వారి లోకానికి చేరి సుఖముగా నుండును.

Verse 10

षोडशाद्याः प्रदातव्या माषान्नजलपूरिताः

షోడశ (నియత) అర్పణములనుండి ప్రారంభించి, మాషాన్నము మరియు జలముతో నిండిన దానములు ఇవ్వవలెను.

Verse 11

उक्त्रान्तिश्राद्धमारभ्य श्राद्धषोडषोडशकस्य तु / षोडशब्राह्मणानान्तु एकैकं विनिवदयेत्

అంత్యేష్టి-శ్రాద్ధము నుండి ప్రారంభించి, షోడశ శ్రాద్ధముల సమూహమంతటా, షోడశ బ్రాహ్మణులకు ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్కటిగా భక్తితో సమర్పించవలెను.

Verse 12

एकादशाहात्प्रभृति देयो नित्यं दृढाह्वयः / पक्वान्नजलपूर्णो हि यावत् संवत्सरं दिनम्

ఏకాదశ దినము నుండి మొదలుకొని, ‘దృఢాహ్వయ’ అనే అర్పణను నిత్యము ఇవ్వవలెను—పక్వాన్నము మరియు జలముతో నిండినదిగా—ఇలా ప్రతిదినము ఒక సంపూర్ణ సంవత్సరము వరకు కొనసాగించవలెను.

Verse 13

जलपात्राणि वृद्धानि दत्तानिघटकानि च / एका वै वर्धनी तत्र तस्यां पात्रन्तु वंशजम्

పాత జలపాత్రములు మరియు దానముగా ఇచ్చిన ఘటములు కూడా అర్పించవలెను. వాటిలో ‘వర్ధనీ’ అనే ఒక పాత్ర ఉంటుంది; ఆ పాత్రలో తన వంశానికి సంబంధించిన యోగ్య పાત્રుని ఉద్దేశించి అర్పణ చేయవలెను.

Verse 14

वस्त्रेणाच्छादयेत् तान्तु पूजयित्वा सुगन्धिभिः / ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण जलपूर्णानि दापयेत्

దానిని వస్త్రంతో కప్పి, సుగంధ ద్రవ్యాలతో పూజించి, విశేషంగా బ్రాహ్మణులకు నీటితో నిండిన పాత్రలను దానంగా ఇవ్వవలెను।

Verse 15

अहन्यहनि सङ्कल्प्य विधिपूर्वं खगेश्वर / ब्राह्मणाय कुलीनाय वेदवृत्तयुताय च

ఓ ఖగేశ్వరా! ప్రతిదినం విధిపూర్వకంగా సంకల్పం చేసి, వేదవృత్తి మరియు వైదిక ఆచారంతో యుక్తుడైన కులీన బ్రాహ్మణునికి దానం ఇవ్వవలెను।

Verse 16

विद्यावृत्तवते देयं मूर्खे तन्न कदाचन / समर्थो वेदवृत्ताढ्यस्तारणे तरणे ऽपि च

విద్యా-సదాచారమున్నవారికి దానం ఇవ్వాలి; మూర్ఖునికి ఎప్పటికీ కాదు. సామర్థ్యముతో, వేదజ్ఞానం-ఆచారసంపన్నుడు తారింపజేయుటలోనూ తానే తారుటలోనూ ఆధారమగును।