Shloka 27
Dṛṣṭānta on Siddhi: Pitṛ-Procedure, Non-Delusion, and Vyākaraṇa Classifications
पूर्वे पूर्वाश्च पूर्वस्मात्पूर्वस्मिन्पूर्व ईरितः / सूत उवाच / सुप्तिङन्तुं सिद्धरूपं नाममात्रेण दर्शितम् / कात्यायनः कुमारात्तु श्रुत्वा विस्तरमब्रवीत्
pūrve pūrvāśca pūrvasmātpūrvasminpūrva īritaḥ / sūta uvāca / suptiṅantuṃ siddharūpaṃ nāmamātreṇa darśitam / kātyāyanaḥ kumārāttu śrutvā vistaramabravīt
సూతుడు అన్నాడు: ‘“పూర్వ” అనే పదం—పూర్వం, పూర్వులు, పూర్వం నుండి, పూర్వంలో—అనే భావాలలో చెప్పబడింది. సుప్ మరియు తిఙ్ ప్రత్యయాలు ముగిసే సిద్ధరూపం కేవలం పేరుతో సూచించబడింది; కానీ కుమారుని నుండి విని కాత్యాయనుడు దానిని విస్తారంగా వివరించాడు.’
Sūta
Concept: Śabda-śāstra: meaning and form are systematized; grammatical categories (sup/tiṅ) and derivational understanding are transmitted through authoritative teachers.
Vedantic Theme: Śabda as pramāṇa (means of knowledge) and the disciplined use of language for right understanding.
Application: Study foundational grammar/metrics to preserve textual integrity; apply careful semantic analysis before drawing doctrinal conclusions.
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
Related Themes: Garuda Purana 1.207 (immediately following chandas/śāstra exposition; internal continuity)
FAQs
The verse references the foundational grammatical framework where nouns take suP case-endings and verbs take tiṅ endings, indicating that a standard linguistic form was only briefly named and later elaborated in detail.
It shows the Purana’s inclusion of technical, traditional learning—here, a brief mention of a grammatical point followed by attribution to an authoritative explanatory lineage (Kumāra → Kātyāyana).
It encourages careful study: brief labels and summaries are useful, but deeper understanding comes from detailed explanations and learning within a reliable tradition.