Adhyaya 35

Verse 1

नानाकर्मविपाकफलकथनम् धर्मराज उवाच देवसेवां विना साध्वि न भवेत्कर्मकृन्तनम् । शुद्धकर्म शुद्धबीजं नरकश्च कुकर्मणा

నానా కర్మవిపాక ఫల కథనము. ధర్మరాజు పలికెను- ఓ సాధ్వీ! దేవసేవ లేకుండా కర్మబంధము తొలగిపోదు. శుద్ధ కర్మ శుద్ధ బీజము, కుకర్మ వలన నరకము కలుగును.

Verse 2

पुंश्चल्यन्नं च यो भुङ्क्ते योऽस्यां गच्छेत्पतिव्रते । स द्विजः कालसूत्रं च मृतो याति सुदुर्गमम्

ఓ పతివ్రతా! ఏ ద్విజుడు పుంశ్చలి అన్నమును భుజించునో లేదా ఆమెను పొందునో, అతడు మరణానంతరము దుర్గమమైన కాలసూత్ర నరకమునకు వెళ్ళును.

Verse 3

शतवर्षं कालसूत्रे स्थिरीभूतो भवेद्‌ ध्रुवम् । तत्र जन्मनि रोगी च ततः शुद्धो भवेद्‌ द्विजः

అతడు కాలసూత్ర నరకమున నిశ్చయముగా వంద సంవత్సరములు ఉండును. తరువాత భూమిపై జన్మించినప్పుడు రోగియగును, ఆ పిమ్మటనే ఆ ద్విజుడు శుద్ధుడగును.

Verse 4

पतिव्रता चैकपतौ द्वितीये कुलटा स्मृता । तृतीये धर्षिणी ज्ञेया चतुर्थे पुंश्चलीत्यपि

ఒకే భర్తపై భక్తి గల స్త్రీ పతివ్రత. రెండవ వానితో కులట అని, మూడవ వానితో ధర్షిణి అని, నాలుగవ వానితో పుంశ్చలి అని పిలువబడును.

Verse 5

वेश्या च पञ्चमे षष्ठे पुङ्‌गी च सप्तमेऽष्टमे । तत ऊर्ध्वं महावेश्या सास्पृश्या सर्वजातिषु

ఐదవ లేదా ఆరవ వానితో వేశ్య, ఏడవ లేదా ఎనిమిదవ వానితో పుంగీ అగును. అంతకంటే ఎక్కువైతే ఆమె మహావేశ్య, ఆమె సర్వజాతులలో అస్పృశ్యురాలు.

Verse 6

यो द्विजः कुलटां गच्छेद्धर्षिणीं पुंश्चलीमपि । पुङ्‌गीं वेश्यां महावेश्यां मत्स्योदे याति निश्चितम्

ఏ ద్విజుడు కులట, ధర్షిణి, పుంశ్చలి, పుంగీ, వేశ్య లేదా మహావేశ్యను పొందునో, అతడు నిశ్చయముగా మత్స్యోద నరకమునకు వెళ్ళును.

Verse 7

शताब्दं कुलटागामी धृष्टागामी चतुर्गुणम् । षड्गुणं पुंश्चलीगामी वेश्यागामी गुणाष्टकम्

కులటను పొందువాడు 100 ఏళ్ళు, ధర్షిణిని పొందువాడు 400 ఏళ్ళు, పుంశ్చలిని పొందువాడు 600 ఏళ్ళు మరియు వేశ్యను పొందువాడు 800 ఏళ్ళు అక్కడ నివసించును.

Verse 8

पुङ्‌गीगामी दशगुणं वसेत्तत्र न संशयः । महावेश्याकामुकश्च ततो दशगुणं वसेत्

పుంగీని పొందువాడు నిశ్చయముగా 1000 ఏళ్ళు అక్కడ నివసించును. మహావేశ్య కాముకుడు దానికంటే పది రెట్లు (10,000 ఏళ్ళు) నివసించును.

Verse 9

तत्रैव यातनां भुङ्‌क्ते यमदूतेन ताडितः । तित्तिरिः कुलटागामी धृष्टागामी च वायसः

అక్కడ యమదూతల దెబ్బలు తింటూ యాతన అనుభవించును. కులటను పొందినవాడు తీతువు పిట్టగా, ధర్షిణిని పొందినవాడు కాకిగా జన్మించును.

Verse 10

कोकिलः पुंश्चलीगामी वेश्यागामी वृकः स्मृतः । पुङ्‌गीगामी सूकरश्च सप्तजन्मनि भारते

పుంశ్చలిని పొందినవాడు కోకిలగా, వేశ్యను పొందినవాడు తోడేలుగా మరియు పుంగీని పొందినవాడు భారత దేశమున ఏడు జన్మల వరకు పందిగా పుట్టును.

Verse 11

महावेश्याप्रगामी च जायते शाल्मलीतरुः । यो भुङ्‌क्ते ज्ञानहीनश्च ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः

మహావేశ్యను ఆశ్రయించేవాడు శాల్మలీ వృక్షముగా జన్మించును. జ్ఞానహీనుడై సూర్యచంద్ర గ్రహణ సమయమున భుజించువాడు...

Verse 12

अरुन्तुदं स यात्येवाप्यन्नमानाब्दमेव च । ततो भवेन्मानवश्चाप्युदरे रोगपीडितः

అతడు భుజించిన అన్నపు గింజల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరములు అరుంతుద నరకమున ఉండును. తరువాత ఉదర రోగ పీడితుడైన మానవుడగును.

Verse 13

गुल्मयुक्तश्च काणश्च दन्तहीनस्ततः शुचिः । वाक्प्रदत्तां स्वकन्यां च योऽन्यस्मै प्रददाति च

అతడు గుల్మ రోగముతో, ఒంటి కన్నుతో, పళ్లు లేనివాడై చివరకు శుద్ధి పొందును. వాగ్దానము చేసిన కన్యను వేరొకరికి ఇచ్చేవాడు...

Verse 14

स वसेत्पांसुकुण्डे च तद्‍भोजी शतवत्सरम् । तद्द्रव्यहारी यः साध्वि पांसुवेष्टे शताब्दकम्

అతడు పాంసుకుండమున నూరు సంవత్సరములు దానినే భుజించుచు నివసించును. ఓ సాధ్వీ, ఆ ద్రవ్యమును హరించువాడు పాంసువేష్టమున నూరు సంవత్సరములు ఉండును.

Verse 15

निवसेच्छरशय्यायां मम दूतेन ताडितः । भक्त्या न पूजयेद्विप्रः शिवलिङ्‌गं च पार्थिवम्

అతడు నా దూతలచే కొట్టబడి శరశయ్యపై నివసించును. ఏ బ్రాహ్మణుడు భక్తితో పార్థివ శివలింగమును పూజించడో...

Verse 16

स याति शूलिनः पापाच्छूलप्रोतं सुदारुणम् । स्थित्वा शताब्दं तत्रैव श्वापदः सप्तजन्मसु

అతడు శూలధారియైన శివుని పట్ల చేసిన పాపము వల్ల భయంకరమైన శూలప్రోత నరకమునకు వెళ్లును. అక్కడ నూరు సంవత్సరములు ఉండి, ఏడు జన్మల పాటు క్రూర మృగమగును.

Verse 17

ततो भवेद्देवलश्च सप्तजन्म ततः शुचिः । करोति कुण्ठितं विप्रं यद्‌भिया कम्पते द्विजः

తరువాత ఏడు జన్మల పాటు దేవలుడు (దేవాలయ పూజారి) అయి శుద్ధి పొందును. ఏ వ్యక్తి బ్రాహ్మణుని కష్టపెట్టి భయకంపితుని చేయునో...

Verse 18

प्रकम्पने वसेत्सोऽपि विप्रलोमाब्दमेव च । प्रकोपवदना कोपात् स्वामिनं या च पश्यति

అతడు కూడా బ్రాహ్మణుని శరీరముపై గల రోమముల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరములు ప్రకంపన నరకమున ఉండును. ఏ స్త్రీ కోపముతో భర్తను క్రూరముగా చూచునో...

Verse 19

कटूक्तिं तं प्रवदति सोल्मुकं सम्प्रयाति हि । उल्कां ददाति तद्वक्त्रे सततं मम किङ्‌करः

మరియు కఠినముగా మాట్లాడునో, ఆమె ఉల్ముఖ నరకమునకు వెళ్లును. నా కింకరుడు ఆమె నోటిలో నిరంతరము నిప్పులు (ఉల్కలు) ఉంచును.

Verse 20

दण्डेन ताडयेन्मूर्ध्नि तल्लोमाब्दप्रमाणकम् । ततो भवेन्मानवी च विधवा सप्तजन्मसु

ఆమె తలపై ఆమె శరీర రోమముల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరములు దండముతో కొట్టబడును. తరువాత ఏడు జన్మల పాటు మానవ లోకమున విధవగా పుట్టును.

Verse 21

सा भुक्त्वा चैव वैधव्यं व्याधियुक्ता ततः शुचिः । या ब्राह्मणी शूद्रभोग्या चान्धकूपे प्रयाति सा

ఆమె వైధవ్యాన్ని అనుభవించి, వ్యాధులతో పీడించబడి ఆ తర్వాత శుద్ధి పొందుతుంది. శూద్రునితో కలిసిన బ్రాహ్మణ స్త్రీ అంధకూప నరకానికి వెళుతుంది।

Verse 22

तप्तशौचोदके ध्वान्ते तदाहारी दिवानिशम् । निवसेदतिसन्तप्ता मम दूतेन ताडिता

మరుగుతున్న అపవిత్ర జలమున్న చీకటిలో, పగలు రాత్రి అదే ఆహారంగా తీసుకుంటూ, నా దూతలచే కొట్టబడుతూ అత్యంత సంతప్తమై నివసిస్తుంది।

Verse 23

शौचोदके निमग्ना सा यावदिन्द्राश्चतुर्दश । काकी जन्मसहस्राणि शतजन्मानि सूकरी

ఆమె పదునాలుగురు ఇంద్రుల కాలం వరకు ఆ అపవిత్ర జలంలో మునిగి ఉంటుంది. ఆ తర్వాత వెయ్యి జన్మలు కాకిగా, వంద జన్మలు పందిగా పుడుతుంది।

Verse 24

शृगाली शतजन्मानि शतजन्मानि कुक्कुटी । पारावती सप्तजन्म वानरी सप्तजन्मसु

ఆమె వంద జన్మలు నక్కగా, వంద జన్మలు కోడిగా, ఏడు జన్మలు పావురంగా మరియు ఏడు జన్మలు కోతిగా పుడుతుంది।

Verse 25

ततो भवेत्सा चाण्डाली सर्वभोग्या च भारते । ततो भवेच्च रजकी यक्ष्मग्रस्ता च पुंश्चली

ఆ తర్వాత ఆమె భారత దేశంలో అందరికీ అనుభవించదగిన చండాలిగా పుడుతుంది. ఆపై క్షయవ్యాధితో బాధపడే చాకలిదిగా మరియు వ్యభిచారిణిగా పుడుతుంది।

Verse 26

ततः कुष्ठयुता तैलकारी शुद्धा भवेत्ततः । निवसेद्वेधने वेश्या पुङ्‌गी च दण्डताडने

ఆపై కుష్టు వ్యాధితో కూడిన గానుగ ఆడదిగా పుట్టి శుద్ధి పొందుతుంది. వేశ్య వేధన నరకంలో, కుట్టని (దళారి) దండతాడన నరకంలో నివసిస్తారు।

Verse 27

जलरन्ध्रे वसेद्वेश्या कुलटा देहचूर्णके । स्वैरिणी दलने चैव धृष्टा च शोषणे तथा

వేశ్య జలరంధ్ర నరకంలో, కులట దేహచూర్ణకంలో, స్వైరిణి దలనంలో మరియు ధృష్ట శోషణ నరకంలో నివసిస్తారు।

Verse 28

निवसेद्यातनायुक्ता मम दूतेन ताडिता । विण्मूत्रभक्षा सततं यावन्मन्वन्तरं सति

ఓ సతీ! ఆమె నా దూతలచే కొట్టబడుతూ, యాతనలతో కూడి ఒక మన్వంతరం వరకు నిరంతరం విష్టను, మూత్రాన్ని భక్షిస్తూ నివసిస్తుంది।

Verse 29

ततो भवेद्विट्कृमिश्च लक्षवर्षं ततः शुचिः । ब्राह्मणो ब्राह्मणीं गच्छेत्क्षत्रियां वापि क्षत्रियः

ఆ తర్వాత ఆమె లక్ష సంవత్సరాల పాటు విష్టలోని పురుగుగా పుట్టి ఆపై శుద్ధి పొందుతుంది. బ్రాహ్మణుడు బ్రాహ్మణ స్త్రీని లేదా క్షత్రియుడు క్షత్రియ స్త్రీని...

Verse 30

वैश्यो वैश्यां च शूद्रा वा शूद्रश्चापि व्रजेद्यदि । सवर्णपरदारैश्च कषायं यान्ति ते जनाः

...వైశ్యుడు వైశ్య స్త్రీని లేదా శూద్రుడు శూద్ర స్త్రీని చేరినట్లయితే; తమ జాతికి చెందిన పరాయి స్త్రీలతో వ్యభిచరించే ఆ జనులు కషాయ నరకానికి వెళతారు।

Verse 31

भुक्त्वा कषायतप्तोदं निवसेद्वा शताब्दकम् । ततो विप्रो भवेच्छुद्धस्ततो वै क्षत्रियादयः

మరుగుతున్న కషాయ జలాన్ని తాగుతూ వారు వంద సంవత్సరాలు అక్కడ నివసిస్తారు. ఆ తర్వాత బ్రాహ్మణుడు శుద్ధుడవుతాడు, అలాగే క్షత్రియాదులు కూడా.

Verse 32

योषितश्चापि शुद्ध्यन्तीत्येवमाह पितामहः । क्षत्रियो ब्राह्मणीं गच्छेद्वैश्यो वापि पतिव्रते

స్త్రీలు కూడా అలాగే శుద్ధి పొందుతారని బ్రహ్మదేవుడు చెప్పాడు. ఓ పతివ్రతా! ఒక క్షత్రియుడు లేదా వైశ్యుడు బ్రాహ్మణ స్త్రీని పొందితే...

Verse 33

मातृगामी भवेत्सोऽपि शूर्पे च नरके वसेत् । शूर्पाकारैश्च कृमिभिर्ब्राह्मण्या सह भक्षितः

...అతడు మాతృగామితో సమానుడై శూర్ప నరకంలో నివసిస్తాడు. అక్కడ చేట ఆకారంలో ఉండే పురుగులు ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీతో పాటు అతడిని భక్షిస్తాయి.

Verse 34

प्रतप्तमूत्रभोजी च मम दूतेन ताडितः । तत्रैव यातनां भुङ्क्ते यावदिन्द्राश्चतुर्दश

అతడు మరుగుతున్న మూత్రాన్ని భక్షిస్తూ నా దూతలచే కొట్టబడతాడు. అక్కడ పదునాలుగురు ఇంద్రుల కాలం వరకు యాతనలు అనుభవిస్తాడు.

Verse 35

सप्तजन्म वराहश्च छागलश्च ततः शुचिः । करे धृत्वा तु तुलसीं प्रतिज्ञां यो न पालयेत्

ఏడు జన్మల పాటు వరాహముగా, ఆపై మేకగా పుట్టి ఆ తర్వాత శుద్ధుడవుతాడు. చేతిలో తులసిని పట్టుకుని చేసిన ప్రతిజ్ఞను ఎవడు నిలబెట్టుకోడో...

Verse 36

मिथ्या वा शपथं कुर्यात्स च ज्वालामुखं व्रजेत् । गङ्‌गातोयं करे कृत्वा प्रतिज्ञां यो न पालयेत्

...లేదా అబద్ధపు ప్రమాణం చేస్తాడో, అతడు జ్వాలాముఖ నరకానికి వెళ్తాడు. చేతిలో గంగాజలాన్ని పట్టుకుని ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చనివాడు...

Verse 37

शिलां वा देवप्रतिमां स च ज्वालामुखं व्रजेत् । दत्त्वा दक्षिणहस्तं च प्रतिज्ञां यो न पालयेत्

...లేదా శాలగ్రామ శిలను గానీ దేవతా ప్రతిమను గానీ పట్టుకుని ప్రతిజ్ఞను భంగం చేస్తాడో, అతడు జ్వాలాముఖ నరకానికి వెళ్తాడు. కుడి చేయి ఇచ్చి చేసిన ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చనివాడు...

Verse 38

स्थित्वा देवगृहे वापि स च ज्वालामुखं व्रजेत् । आस्पृश्य ब्राह्मणं गां च ज्वालावह्निं व्रजेद्‌ द्विजः

...లేదా దేవాలయంలో నిలబడి ప్రతిజ్ఞను భంగం చేస్తాడో, అతడు జ్వాలాముఖ నరకానికి వెళ్తాడు. బ్రాహ్మణుడిని లేదా గోవును తాకి ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చని ద్విజుడు జ్వాలావహ్ని నరకానికి వెళ్తాడు.

Verse 39

न पालयेत्प्रतिज्ञां च स च ज्वालामुखं व्रजेत् । मित्रद्रोही कृतघ्नश्च यश्च विश्वासघातकः

ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చనివాడు జ్వాలాముఖ నరకానికి వెళ్తాడు. మిత్రద్రోహి, కృతఘ్నుడు మరియు విశ్వాసఘాతకుడు...

Verse 40

मिथ्यासाक्ष्यप्रदश्चैव स च ज्वालामुखं व्रजेत् । एते तत्र वसन्त्येव यावदिन्द्राश्चतुर्दश

...మరియు అబద్ధపు సాక్ష్యం చెప్పేవాడు కూడా జ్వాలాముఖ నరకానికి వెళ్తాడు. వీరు అక్కడ పదునాలుగురు ఇంద్రుల కాలం వరకు నివసిస్తారు.

Verse 41

तथाङ्‌गारप्रदग्धाश्च मम दूतेन ताडिताः । चाण्डालस्तुलसीं स्पृष्ट्वा सप्तजन्म ततः शुचिः

వారు నిప్పుకణికలతో కాల్చబడతారు మరియు నా దూతలచే కొట్టబడతారు. తులసిని తాకిన చండాలుడు ఏడు జన్మల తర్వాత శుద్ధి పొందుతాడు.

Verse 42

म्लेच्छो गङ्‌गाजलस्पर्शी पञ्चजन्म ततः शुचिः । शिलास्पर्शी विट्कृमिश्च सप्तजन्मसु सुन्दरि

గంగాజలాన్ని తాకిన మ్లేచ్ఛుడు ఐదు జన్మల తర్వాత శుద్ధి పొందుతాడు. ఓ సుందరీ, శాలగ్రామ శిలను తాకినవాడు ఏడు జన్మల పాటు విష్టలోని పురుగుగా పుడతాడు.

Verse 43

अर्चास्पर्शी ब्रह्मकृमिः सप्तजन्म ततः शुचि । दक्षहस्तप्रदाता च सर्पश्च सप्तजन्मसु

విగ్రహాన్ని (అనధికారికంగా) తాకినవాడు ఏడు జన్మల పాటు బ్రహ్మక్రిమిగా ఉండి ఆ తర్వాత శుద్ధి పొందుతాడు. అబద్ధపు ప్రమాణానికి కుడిచేయి ఇచ్చేవాడు ఏడు జన్మల పాటు పాముగా పుడతాడు.

Verse 44

ततो भवेद्‌ ब्रह्महीनो मानवश्च ततः शुचिः । मिथ्यावादी देवगृहे देवलः सप्तजन्मसु

ఆ తర్వాత అతను బ్రాహ్మణత్వము లేని మనిషిగా పుట్టి ఆపై శుద్ధి పొందుతాడు. దేవాలయంలో అబద్ధం చెప్పేవాడు ఏడు జన్మల పాటు దేవలుడు (పూజారి) అవుతాడు.

Verse 45

विप्रादिस्पर्शकारी च व्याघ्रजातिर्भवेद्‌ ध्रुवम् । ततो भवेच्च मूकः स बधिरश्च त्रिजन्मनि

బ్రాహ్మణులను (అబద్ధపు ప్రమాణంలో) తాకినవాడు నిశ్చయంగా పులిగా పుడతాడు. ఆ తర్వాత అతను మూడు జన్మల పాటు మూగవాడు మరియు చెవిటివాడు అవుతాడు.

Verse 46

भार्याहीनो बन्धुहीनो वंशहीनस्ततः शुचिः । मित्रद्रोही च नकुलः कृतघ्नश्चापि गण्डकः

అతను భార్య, బంధువులు మరియు వంశం లేనివాడై ఆపై శుద్ధి పొందుతాడు. మిత్రద్రోహి ముంగిసగా, కృతఘ్నుడు ఖడ్గమృగంగా పుడతాడు.

Verse 47

विश्वासघाती व्याघ्रश्च सप्तजन्मसु भारते । मिथ्यासाक्षी च वक्तव्ये मण्डूकः सप्तजन्मसु

విశ్వాసఘాతకుడు భారత దేశంలో ఏడు జన్మల పాటు పులిగా పుడతాడు. అబద్ధపు సాక్ష్యం చెప్పేవాడు ఏడు జన్మల పాటు కప్పగా పుడతాడు.

Verse 48

पूर्वान्सप्तापरान्सप्त पुरुषान्हन्ति चात्मनः । नित्यक्रियाविहीनश्च जडत्वेन युतो द्विजः

అతను తన పూర్వపు ఏడు మరియు తరువాతి ఏడు తరాల పురుషులను నాశనం చేస్తాడు. నిత్యక్రియలు లేనివాడు మరియు జడత్వంతో కూడిన ద్విజుడు...

Verse 49

यस्यानास्था वेदवाक्ये मन्दं हसति संततम् । व्रतोपवासहीनश्च सद्वाक्यपरनिन्दकः

వేదవాక్యాలపై నమ్మకం లేనివాడు, ఎప్పుడూ వెటకారంగా నవ్వుతుండేవాడు, వ్రతాలు ఉపవాసాలు లేనివాడు మరియు సజ్జనులను నిందించేవాడు...

Verse 50

धूम्रान्धे च वसेत्सोऽपि शताब्दं धूम्रभक्षकः । जलजन्तुर्भवेत्सोऽपि शतजन्मक्रमेण च

అతను వంద సంవత్సరాల పాటు ధూమ్రాంధ నరకంలో పొగను తింటూ నివసిస్తాడు. ఆ తర్వాత అతను వంద జన్మల పాటు వరుసగా జలచర జీవిగా పుడతాడు.

Verse 51

ततो नानाप्रकारश्च मत्स्यजातिस्ततः शुचिः । यः करोत्युपहासं च देवब्राह्मणयोर्धने

ఆ తరువాత అతను వివిధ రకాల చేపల జాతులలో జన్మిస్తాడు, ఆపై శుద్ధి చేయబడతాడు. దేవతల మరియు బ్రాహ్మణుల ధనాన్ని పరిహసించేవాడు...

Verse 52

पातयित्वा स पुरुषान्दशपूर्वान्दशापरान् । सोऽयं याति च धूम्रान्धं धूम्रध्वान्तसमन्वितम्

అతను తన పూర్వపు పది మరియు రాబోయే పది తరాల పతనానికి కారణమై, పొగ చీకటితో నిండిన ధూమ్రాంధ నరకానికి వెళ్తాడు.

Verse 53

धूम्रक्लिष्टो धूम्रभोजी वसेत्तत्र चतुर्गुणम् । ततो मूषकजातिश्च सप्तजन्मसु भारते

పొగతో పీడించబడుతూ, పొగనే భుజిస్తూ అతను అక్కడ నాలుగు రెట్లు కాలం నివసిస్తాడు. ఆ తర్వాత భారత దేశంలో ఏడు జన్మల పాటు ఎలుకగా జన్మిస్తాడు.

Verse 54

ततो नानाविधाः पक्षिजातयः कृमिजातिभिः । ततो नानाविधा वृक्षा पशवश्च ततो नरः

ఆ తర్వాత అతను వివిధ రకాల పక్షులు మరియు క్రిముల జాతులలో జన్మిస్తాడు. ఆపై వివిధ వృక్షాలు మరియు పశువులుగా మారి, చివరకు మనిషిగా జన్మిస్తాడు.

Verse 55

विप्रो दैवज्ञजीवी च वैद्यजीवी चिकित्सकः । लाक्षालोहादिव्यापारी रसादिविक्रयी च यः

ఏ బ్రాహ్మణుడు జ్యోతిష్కునిగా లేదా వైద్యునిగా జీవిస్తాడో, లేదా లాక్ష (లక్క), ఇనుము మొదలైన వాటి వ్యాపారం చేస్తాడో, లేదా రసాలను (పాదరసం మొదలైనవి) విక్రయిస్తాడో...

Verse 56

स याति नागवेष्टं च नागैर्वेष्टितमेव च । वसेत्स लोममानाब्दं तत्रैव नागपाशितः

అతను నాగవేష్ట అనే నరకానికి వెళ్తాడు మరియు పాములతో చుట్టుముట్టబడి ఉంటాడు. నాగపాశంతో బంధించబడి, అతను తన శరీరంలోని రోమాల సంఖ్యకు సమానమైన సంవత్సరాల పాటు అక్కడ నివసిస్తాడు.

Verse 57

ततो नानाविधाः पक्षिजातयश्च ततो नरः । ततो भवेत्स गणको वैद्यश्च सप्तजन्मसु

ఆ తర్వాత అతను వివిధ రకాల పక్షులుగా, ఆపై మనిషిగా జన్మిస్తాడు. ఆపై ఏడు జన్మల పాటు జ్యోతిష్కుడు మరియు వైద్యుడు అవుతాడు.

Verse 58

गोपश्च कर्मकारश्च रङ्‌गकारस्ततः शुचिः । प्रसिद्धानि च कुण्डानि कथितानि पतिव्रते

ఆపై అతను గొల్లవాడు, కమ్మరి మరియు రంగులు అద్దేవాడు అవుతాడు, ఆ తర్వాత అతను శుద్ధి చేయబడతాడు. ఓ పతివ్రతా, ఈ విధంగా ప్రసిద్ధ నరక కుండాలు వర్ణించబడ్డాయి.

Verse 59

अन्यानि चाप्रसिद्धानि क्षुद्राणि सन्ति तत्र वै । सन्ति पातकिनस्तेषु स्वकर्मफलभोगिनः । भ्रमन्ति नानायोनिं च किं भूयः श्रोतुमिच्छसि

అక్కడ ఇతర అప్రసిద్ధ మరియు చిన్న నరకాలు కూడా ఉన్నాయి. పాపులు వాటిలో తమ కర్మ ఫలాలను అనుభవిస్తూ ఉంటారు. వారు వివిధ యోనులలో తిరుగుతుంటారు. ఇంకా నువ్వు ఏమి వినాలనుకుంటున్నావు?

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे नानाकर्मविपाकफलकथनं नाम पञ्चत्रिंशोऽध्यायः

ఈ విధంగా శ్రీమద్దేవీభాగవత మహాపురాణంలోని పద్దెనిమిది వేల శ్లోకాల సంహితలోని తొమ్మిదవ స్కంధంలో 'నానాకర్మవిపాకఫలకథనం' అనే ముప్పై ఐదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।