Srimad Bhagavatam — Prathama Skandha, Shloka 22
Parīkṣit’s Vow on the Gaṅgā and the Advent of Śukadeva Gosvāmī
आश्रुत्य तदृषिगणवच: परीक्षित् समं मधुच्युद् गुरु चाव्यलीकम् । आभाषतैनानभिनन्द्य युक्तान् शुश्रूषमाणश्चरितानि विष्णो: ॥ २२ ॥
āśrutya tad ṛṣi-gaṇa-vacaḥ parīkṣit samaṁ madhu-cyud guru cāvyalīkam ābhāṣatainān abhinandya yuktān śuśrūṣamāṇaś caritāni viṣṇoḥ
ఋషిగణుల వచనాలు వినడానికి ఎంతో మధురంగా, అర్థవంతంగా, యథోచితంగా మరియు పూర్తిగా సత్యంగా ఉన్నాయి. వాటిని విని, విష్ణు (శ్రీకృష్ణ) లీలలను వినాలని ఆకాంక్షించిన మహారాజు పరీక్షితుడు ఆ యోగ్య మహర్షులను అభినందించి వినయంగా పలికాడు।
FAQs
This verse shows Parīkṣit’s eagerness to hear Viṣṇu’s pastimes from qualified, truthful sages and guru—highlighting attentive hearing as a primary practice of bhakti.
Because their counsel—along with his guru’s instruction—was sincere and authoritative, Parīkṣit respectfully responded, seeking the proper spiritual solution through Viṣṇu-kathā.
Seek guidance from authentic teachers and sincere devotees, and regularly hear or study Viṣṇu/Kṛṣṇa’s teachings and pastimes with focused attention to cultivate devotion and clarity.