Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 24
Brahmā’s Day, the Four Pralayas, and the Supreme Shelter Beyond Cause–Effect
दीपश्चक्षुश्च रूपं च ज्योतिषो न पृथग् भवेत् । एवं धी: खानि मात्राश्च न स्युरन्यतमादृतात् ॥ २४ ॥
dīpaś cakṣuś ca rūpaṁ ca jyotiṣo na pṛthag bhavet evaṁ dhīḥ khāni mātrāś ca na syur anyatamād ṛtāt
దీపం, ఆ దీపకాంతితో చూడే కన్ను, చూడబడే రూపం—ఇవి మూడూ మూలంగా అగ్నితత్త్వం నుండి వేరుకావు. అలాగే బుద్ధి, ఇంద్రియాలు, ఇంద్రియగ్రాహ్యాలు పరమసత్యం నుండి వేరుగా ఉండవు; అయినా ఆ పరమతత్త్వం వాటి నుండి సంపూర్ణంగా విలక్షణంగా నిలుస్తుంది.
FAQs
This verse explains that just as lamp, eye, and form rely on light, intelligence, senses, and sense-objects cannot exist independently—everything rests upon the Supreme Reality.
He uses a simple perception-based analogy to show that cognition and experience require an underlying principle; similarly, all faculties of knowing and their objects depend on Bhagavan as the ultimate support.
Recognize that perception and intelligence are not absolute; cultivate humility and devotion by seeing all abilities and experiences as dependent on the Supreme, and use the senses in His service.