Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 62
Bhāgavata-Māhātmya and the Complete Summary of the Śrīmad-Bhāgavatam
देवता मुनय: सिद्धा: पितरो मनवो नृपा: । यच्छन्ति कामान् गृणत: शृण्वतो यस्य कीर्तनात् ॥ ६२ ॥
devatā munayaḥ siddhāḥ pitaro manavo nṛpāḥ yacchanti kāmān gṛṇataḥ śṛṇvato yasya kīrtanāt
ఈ పురాణాన్ని కీర్తిస్తూ పఠించేవాడికైనా, శ్రద్ధతో వినేవాడికైనా దేవతలు, మునులు, సిద్ధులు, పితృదేవతలు, మనువులు మరియు భూపతులు అన్ని ఇష్టఫలాలను ప్రసాదిస్తారు।
FAQs
This verse says that by hearing and chanting the Lord’s glories, even exalted authorities—demigods, sages, siddhas, forefathers, Manus, and kings—become inclined to grant blessings to the listener and chanter.
Sūta Gosvāmī is speaking while summarizing the greatness and results of Śrīmad-Bhāgavatam to the sages at Naimiṣāraṇya.
Make a steady habit of daily hearing (reading/listening to Bhāgavatam) and chanting (kīrtana, japa, or reciting verses); the verse emphasizes that sincere glorification attracts auspicious support and blessings in one’s life.