Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 43
Bhāgavata-Māhātmya and the Complete Summary of the Śrīmad-Bhāgavatam
विप्रशापापदेशेन संहार: स्वकुलस्य च । उद्धवस्य च संवादो वसुदेवस्य चाद्भुत: ॥ ४२ ॥ यत्रात्मविद्या ह्यखिला प्रोक्ता धर्मविनिर्णय: । ततो मर्त्यपरित्याग आत्मयोगानुभावत: ॥ ४३ ॥
vipra-śāpāpadeśena saṁhāraḥ sva-kulasya ca uddhavasya ca saṁvādo vasudevasya cādbhutaḥ
ఇక్కడ బ్రాహ్మణుల శాపాన్ని నెపంగా చేసుకొని ప్రభువు తన వంశాన్ని సంహరించిన విధానం, నారదునితో వసుదేవుని అద్భుత సంభాషణ, అలాగే సంపూర్ణ ఆత్మవిద్యా ధర్మనిర్ణయాలను వెల్లడించే ఉద్ధవ-కృష్ణ సంభాషణ, అనంతరం స్వాత్మయోగ శక్తితో శ్రీకృష్ణుడు మర్త్యలోకాన్ని విడిచిన ఘటన—ఇవన్నీ భాగవతంలో వర్ణించబడ్డాయి।
FAQs
This verse highlights that the Bhagavatam’s narration includes complete ātma-vidyā and a clear determination of dharma—presented as essential guidance for liberation.
It frames the dynasty’s destruction as occurring ‘under the pretext’ of a brāhmaṇa’s curse, emphasizing the Lord’s purposeful withdrawal of His earthly pastimes while honoring dharma and brāhmaṇical words.
Cultivate steady spiritual practice and self-realization (ātma-yoga) so identity shifts from temporary body to the Self—reducing fear, attachment, and anxiety, and strengthening devotion and dharmic living.