Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 31
Bhāgavata-Māhātmya and the Complete Summary of the Śrīmad-Bhāgavatam
दमनं कालियस्याहेर्महाहेर्नन्दमोक्षणम् । व्रतचर्या तु कन्यानां यत्र तुष्टोऽच्युतो व्रतै: ॥ ३१ ॥ प्रसादो यज्ञपत्नीभ्यो विप्राणां चानुतापनम् । गोवर्धनोद्धारणं च शक्रस्य सुरभेरथ ॥ ३२ ॥ यज्ञाभिषेक: कृष्णस्य स्त्रीभि: क्रीडा च रात्रिषु । शङ्खचूडस्य दुर्बुद्धेर्वधोऽरिष्टस्य केशिन: ॥ ३३ ॥
damanaṁ kāliyasyāher mahāher nanda-mokṣaṇam vrata-caryā tu kanyānāṁ yatra tuṣṭo ’cyuto vrataiḥ
కాలియ సర్పదమనము, మహాసర్పం నుండి నందమహారాజుని విమోచనము, కన్యాగోపికల కఠిన వ్రతాచరణతో అచ్యుతుడు తృప్తి చెందుట; యజ్ఞపత్నీ బ్రాహ్మణులకు కృప మరియు బ్రాహ్మణుల పశ్చాత్తాపము; గోవర్ధనోద్ధారణం, తదనంతరం ఇంద్రుడు‑సురభి చేసిన పూజా‑అభిషేకం; రాత్రివేళ గోపికలతో క్రీడ; శంఖచూడ, అరిష్ట, కేశి వంటి దుర్బుద్ధి దైత్యుల వధ—ఇవి విస్తారంగా వర్ణించబడ్డాయి।
FAQs
This verse recalls that Lord Kṛṣṇa subdued the serpent Kāliya, establishing His role as the divine protector of His devotees and Vraja.
Śukadeva summarizes major Vraja pastimes together: Kṛṣṇa’s protection (saving Nanda) and His loving reciprocation with devotion (being pleased by the maidens’ vows).
Undertake sincere, disciplined devotional practices (vrata, prayer, service) with purity of intention—Bhāgavatam emphasizes that heartfelt dedication is what truly pleases the Lord.