Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 27
Kriyā-yoga, the Virāṭ-Puruṣa Mapping, and the Sun-God’s Monthly Expansions
श्रीशौनक उवाच शुको यदाह भगवान् विष्णुराताय शृण्वते । सौरो गणो मासि मासि नाना वसति सप्तक: ॥ २७ ॥ तेषां नामानि कर्माणि नियुक्तानामधीश्वरै: । ब्रूहि न: श्रद्दधानानां व्यूहं सूर्यात्मनो हरे: ॥ २८ ॥
śrī-śaunaka uvāca śuko yad āha bhagavān viṣṇu-rātāya śṛṇvate sauro gaṇo māsi māsi nānā vasati saptakaḥ
శ్రీ శౌనకుడు అన్నాడు: వినుచున్న విష్ణురాతుడు (పరీక్షితుడు)కు భగవాన్ శుకదేవుడు చెప్పినదాన్ని మాకు వివరించండి. సూర్యదేవుని పరివారం ప్రతి నెలలో భిన్నంగా ఏడు ఏడు మందిగా నివసిస్తుంది. అధీశ్వరులచే నియమితులైన వారి పేర్లు, కార్యాలు మాకు—శ్రద్ధగలవారికి—చెప్పండి; ఎందుకంటే సూర్యాధిపతిగా హరి యొక్క ఇవి వ్యక్తిగత వ్యూహ విస్తారాలు.
After hearing an account of the exalted conversation between Śukadeva Gosvāmī and Mahārāja Parīkṣit, Śaunaka now inquires about the sun as the expansion of the Supreme Lord. Although the sun is the king of all planets, Śrī Śaunaka is specifically interested in this effulgent globe as the expansion of Śrī Hari, the Supreme Personality of Godhead.
FAQs
This verse introduces that the Sun’s retinue changes month by month, appearing in distinct arrangements as a group of seven, which Śukadeva explains to King Parīkṣit.
Śaunaka and the sages at Naimiṣāraṇya wanted to hear the same Bhagavata teachings Parīkṣit heard—especially the cosmological account of Sūrya’s monthly functions and attendants.
It encourages mindful awareness of time’s sacred rhythm—seeing months and seasons as ordered by divine governance, inspiring gratitude, discipline, and devotion.