Shloka 36
तयो: समानीय वरासनं मुदा निविष्टयोस्तत्र महात्मनोस्तयो: । दधार पादाववनिज्य तज्जलं सवृन्द आब्रह्म पुनद् यदम्बु ह ॥ ३६ ॥
tayoḥ samānīya varāsanaṁ mudā niviṣṭayos tatra mahātmanos tayoḥ dadhāra pādāv avanijya taj jalaṁ sa-vṛnda ā-brahma punad yad ambu ha
బలి ఆనందంతో వారికి ఉత్తమ ఆసనాలు తెప్పించాడు. వారు కూర్చున్న తరువాత ఆ మహాత్ముల పాదాలను కడిగి, బ్రహ్మ వరకు సమస్త లోకాన్ని పవిత్రం చేసే ఆ పాదోదకాన్ని తనపై మరియు తన అనుచరులపై పోసుకున్నాడు.
FAQs
In this verse, Kṛṣṇa Himself washes the feet of exalted sages and honors the foot-wash water, teaching that serving and revering pure devotees is deeply purifying and a direct expression of bhakti.
Because they are “mahātmās,” great saintly persons; Kṛṣṇa models proper etiquette and devotion by welcoming them, offering them honor, and demonstrating that devotees of God are worthy of the highest respect.
Cultivate humility and reverence toward spiritually advanced people—serve them, hear from them sincerely, and honor their guidance—understanding that genuine association with saints purifies the heart.