Shloka 36
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
तत: पुरीं यदुपतिरत्यलङ्कृतां रविच्छदध्वजपटचित्रतोरणाम् । कुशस्थलीं दिवि भुवि चाभिसंस्तुतां समाविशत्तरणिरिव स्वकेतनम् ॥ ३६ ॥
tataḥ purīṁ yadu-patir aty-alaṅkṛtāṁ ravi-cchada-dhvaja-paṭa-citra-toraṇām kuśasthalīṁ divi bhuvi cābhisaṁstutāṁ samāviśat taraṇir iva sva-ketanam
అప్పుడు యదువుల అధిపతి భగవాన్ అత్యంత అలంకరించబడిన కుశస్థలీ (ద్వారకా) నగరంలో ప్రవేశించాడు; అది ఆకాశంలోనూ భూమిలోనూ స్తుతింపబడింది. సూర్యకాంతిని కప్పే ధ్వజపటాలు, చిత్రతోరణాలు మెరిశాయి; ఆయన ప్రవేశం సూర్యదేవుడు తన నివాసంలోకి ప్రవేశించినట్లుగా కనిపించింది।
The abode of the sun is in the western mountains, where he sets each evening.
FAQs
This verse praises Dvārakā (Kuśasthalī) as a magnificently decorated divine city, celebrated both on earth and in heaven, fit for Śrī Kṛṣṇa’s residence.
Because just as the sun naturally enters and illuminates his own abode, Kṛṣṇa—the radiant Lord—enters His own city, bringing auspiciousness and splendor.
By remembering Kṛṣṇa’s divine presence as the true source of light and order, and by making one’s home and heart “well-adorned” through devotion, cleanliness, and sacred remembrance.