Shloka 22
Sudāmā Brāhmaṇa Receives Kṛṣṇa’s Mercy
The Gift of Flat Rice
इति तच्चिन्तयन्नन्त: प्राप्तो निजगृहान्तिकम् । सूर्यानलेन्दुसङ्काशैर्विमानै: सर्वतो वृतम् ॥ २१ ॥ विचित्रोपवनोद्यानै: कूजद्द्विजकुलाकुलै: । प्रोत्फुल्लकमुदाम्भोजकह्लारोत्पलवारिभि: ॥ २२ ॥ जुष्टं स्वलङ्कृतै: पुम्भि: स्त्रीभिश्च हरिणाक्षिभि: । किमिदं कस्य वा स्थानं कथं तदिदमित्यभूत् ॥ २३ ॥
iti tac cintayann antaḥ prāpto niya-gṛhāntikam sūryānalendu-saṅkāśair vimānaiḥ sarvato vṛtam
ఇలా మనసులో ఆలోచిస్తూ సుదాముడు తన ఇంటి దగ్గరకు వచ్చాడు. కానీ ఆ స్థలం చుట్టూ సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుని కలిపిన కాంతిని తలపించే ఎత్తైన దివ్య విమానప్రాసాదాలతో నిండిపోయి ఉంది. విచిత్ర ఉపవన-ఉద్యానాల్లో కూయే పక్షుల గుంపులు, చెరువుల్లో కుముద, అంభోజ, కహ్లార, ఉత్పల కమలాలు వికసించాయి. అలంకరించిన పురుషులు, హరిణాక్షి స్త్రీలు సేవలో నిలిచారు. సుదాముడు ఆశ్చర్యపడి—“ఇది ఏమిటి? ఎవరి స్థలం ఇది? ఇది ఎలా జరిగింది?” అన్నాడు।
Śrīla Śrīdhara Svāmī gives the sequence of the brāhmaṇa’s thoughts: First, seeing a great, unfamiliar effulgence, he thought, “What is this?” Then, noting the palaces, he asked himself, “Whose place is this?” And recognizing it as his own, he wondered, “How has it become so transformed?”
FAQs
These verses show Sudāmā returning home and finding his poor dwelling transformed into a celestial-like estate—an outward sign of Śrī Kṛṣṇa’s quiet, affectionate mercy toward His devotee.
Sudāmā expected his former poverty, but he saw vimānas, gardens, lotus-filled waters, and richly adorned people; he could not recognize the place and wondered how such a transformation had occurred.
Serve God and devotees without bargaining; the Bhagavatam highlights that sincere devotion is valued above wealth, and when needed, grace can change one’s circumstances in unexpected ways.