Shloka 23
Garga Muni Names Kṛṣṇa and Balarāma; the Butter-Thief Pastimes; Yaśodā Sees the Universe in Kṛṣṇa’s Mouth
तन्मातरौ निजसुतौ घृणया स्नुवन्त्यौ पङ्काङ्गरागरुचिरावुपगृह्य दोर्भ्याम् । दत्त्वा स्तनं प्रपिबतो: स्म मुखं निरीक्ष्य मुग्धस्मिताल्पदशनं ययतु: प्रमोदम् ॥ २३ ॥
tan-mātarau nija-sutau ghṛṇayā snuvantyau paṅkāṅga-rāga-rucirāv upagṛhya dorbhyām dattvā stanaṁ prapibatoḥ sma mukhaṁ nirīkṣya mugdha-smitālpa-daśanaṁ yayatuḥ pramodam
గోమయం-గోమూత్రమిశ్రమైన మట్టితో మసకబారినప్పటికీ ఆ శిశువులు ఎంతో అందంగా కనిపించిరి. వారు తల్లుల వద్దకు రాగానే యశోదా, రోహిణీ అపార స్నేహకరుణతో వారిని రెండు చేతులతో ఎత్తి ఆలింగనం చేసుకొని, స్తనమిచ్చి ప్రవహించే పాలను త్రాగనిచ్చిరి. పాలు త్రాగుచూ వారి ముఖమందు ముద్దైన చిరునవ్వు, చిన్న దంతాలు కనబడగా, తల్లులు దానిని చూచి పరమానందమును పొందిరి.
As the mothers cared for their respective babies, by the arrangement of Yoga-māyā the babies thought, “Here is My mother,” and the mothers thought, “Here is my son.” Because of affection, milk naturally flowed from the mothers’ breasts, and the babies drank it. When the mothers saw small teeth coming in, they would count them and be happy, and when the babies saw Their mothers allowing Them to drink their breast milk, the babies also felt transcendental pleasure. As this transcendental affection continued between Rohiṇī and Balarāma and Yaśodā and Kṛṣṇa, they all enjoyed transcendental bliss.
FAQs
This verse shows Yaśodā and Rohiṇī overwhelmed by tender affection, embracing baby Kṛṣṇa and rejoicing simply by seeing His innocent smile while He nurses—illustrating pure vātsalya-bhakti.
Kṛṣṇa is cared for in Gokula by His mother Yaśodā, and also by Rohiṇī (Balarāma’s mother), who lives there; both nurture Him with maternal love.
By serving the Lord with protective, selfless care—seeing Him as one’s beloved child through worship, heartfelt prayer, and attentive service—without calculation or desire for recognition.