Shloka 37
The Slaying of Śālva and the Destruction of Saubha
तस्मिन् निपतिते पापे सौभे च गदया हते । नेदुर्दुन्दुभयो राजन् दिवि देवगणेरिता: । सखीनामपचितिं कुर्वन्दन्तवक्रो रुषाभ्यगात् ॥ ३७ ॥
tasmin nipatite pāpe saubhe ca gadayā hate nedur dundubhayo rājan divi deva-gaṇeritāḥ sakhīnām apacitiṁ kurvan dantavakro ruṣābhyagāt
ఓ రాజా, పాపి శాల్వుడు పడిపోవడంతో, గదాతో సౌభం నశించడంతో, దేవగణాలు మ్రోగించిన దుందుభులు ఆకాశంలో గర్జించాయి. ఆపై స్నేహితుల మరణానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని దంతవక్రుడు కోపంతో అచ్యుతునిపై దాడి చేశాడు.
Thus end the purports of the humble servants of His Divine Grace A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda to the Tenth Canto, Seventy-seventh Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “Lord Kṛṣṇa Slays the Demon Śālva.”
FAQs
This verse states that Śālva fell and his Saubha airship was destroyed by the mace, after which the demigods celebrated in heaven by sounding kettledrums.
Because he sought apaciti—retaliation or vengeance—for his friends, and thus he advanced toward the Lord in anger.
It highlights that adharmic aggression ultimately collapses, while resentment and revenge only deepen bondage—devotees should choose dharma, restraint, and surrender over retaliation.