Shloka 2
Yudhiṣṭhira’s Rājasūya Resolve and the Slaying of Jarāsandha
श्रीशुक उवाच एकदा तु सभामध्य आस्थितो मुनिभिर्वृत: । ब्राह्मणै: क्षत्रियैर्वैश्यैर्भ्रातृभिश्च युधिष्ठिर: ॥ १ ॥ आचार्यै: कुलवृद्धैश्च ज्ञातिसम्बन्धिबान्धवै: । शृण्वतामेव चैतेषामाभाष्येदमुवाच ह ॥ २ ॥
śrī-śuka uvāca ekadā tu sabhā-madhya āsthito munibhir vṛtaḥ brāhmaṇaiḥ kṣatriyair vaiśyair bhrātṛbhiś ca yudhiṣṭhiraḥ
శ్రీశుకదేవ గోస్వామి చెప్పెను—ఒకనాడు రాజసభ మధ్యలో యుధిష్ఠిర మహారాజు మునులు, బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు మరియు తన సహోదరులతో చుట్టుముట్టబడి ఆసీనుడై యుండెను. ఆచార్యులు, కులవృద్ధులు, బంధువులు, సంబంధులు, మిత్రులు అందరూ వినుచుండగా ఆయన భగవాన్ శ్రీకృష్ణుని ఉద్దేశించి ఇలా పలికెను.
FAQs
Śukadeva describes a scene where King Yudhiṣṭhira sits in the assembly surrounded by sages, social orders, elders, and relatives, and then begins to address them—setting the context for the counsel or decision that follows.
It highlights that Yudhiṣṭhira’s deliberation is public, dhārmic, and supported by learned and responsible members of society—showing the ideal of governance guided by wisdom and tradition.
Seek counsel from qualified, experienced, and well-wishing advisors, and make important choices transparently and with respect for dharma rather than impulsively or in isolation.