Shloka 18
Uddhava’s Counsel: The Jarāsandha Resolution and Kṛṣṇa’s Arrival at Indraprastha
अथो मुनिर्यदुपतिना सभाजित: प्रणम्य तं हृदि विदधद् विहायसा । निशम्य तद्व्यवसितमाहृतार्हणो मुकुन्दसन्दरशननिर्वृतेन्द्रिय: ॥ १८ ॥
atho munir yadu-patinā sabhājitaḥ praṇamya taṁ hṛdi vidadhad vihāyasā niśamya tad-vyavasitam āhṛtārhaṇo mukunda-sandaraśana-nirvṛtendriyaḥ
అప్పుడు యదుపతి శ్రీకృష్ణుడు సత్కరించిన నారదముని ప్రభువుకు నమస్కరించాడు. శ్రీకృష్ణ దర్శనంతో అతని సమస్త ఇంద్రియాలు తృప్తి పొందాయి. ప్రభువు నిర్ణయాన్ని విని, ఆయనచే పూజింపబడి, నారదుడు ప్రభువును హృదయంలో స్థిరంగా నిలిపి ఆకాశమార్గంగా బయలుదేరాడు.
FAQs
This verse states that Nārada’s senses became fully pacified and satisfied simply by seeing Mukunda (Kṛṣṇa), showing that divine vision of the Lord is itself spiritually fulfilling.
After receiving Kṛṣṇa’s respectful hospitality, Nārada intended to continue his travels; the verse describes him bowing, fixing the Lord in his heart, and leaving by the sky—typical of Nārada’s itinerant service.
By remembering Kṛṣṇa with devotion—through japa, kīrtana, and mindful recollection—one can carry spiritual focus within the heart while moving through daily duties, as Nārada does here.