Shloka 1
Utthāna Ceremony, Śakaṭa-bhañga, Tṛṇāvarta-vadha, and the Vision of the Universe in Kṛṣṇa’s Mouth
श्रीराजोवाच येन येनावतारेण भगवान् हरिरीश्वर: । करोति कर्णरम्याणि मनोज्ञानि च न: प्रभो ॥ १ ॥ यच्छृण्वतोऽपैत्यरतिर्वितृष्णा सत्त्वं च शुद्ध्यत्यचिरेण पुंस: । भक्तिर्हरौ तत्पुरुषे च सख्यं तदेव हारं वद मन्यसे चेत् ॥ २ ॥
śrī-rājovāca yena yenāvatāreṇa bhagavān harir īśvaraḥ karoti karṇa-ramyāṇi mano-jñāni ca naḥ prabho
శ్రీరాజు పలికెను—ప్రభూ! భగవాన్ హరి ఈశ్వరుడు ఏ ఏ అవతారంలో ఏ ఏ లీలలను ప్రదర్శిస్తాడో అవి మా చెవులకు మధురమై మనసును ఆకర్షిస్తాయి. వాటిని వింటూనే విరక్తి, విషయతృష్ణ తొలగి, కొద్ది కాలంలోనే చిత్తం శుద్ధమవుతుంది. అప్పుడు హరిలో భక్తి, ఆయన భక్తులతో సఖ్యత, పరమపురుషునిపై అనురాగం కలుగుతాయి. మీరు యోగ్యమని భావిస్తే దయచేసి ఆ లీలలను వివరించండి.
As stated in the Prema-vivarta:
FAQs
Because the Lord’s avatāra-līlās are spiritually potent—delightful to hear and able to absorb the mind—so hearing them nourishes devotion.
Parīkṣit, facing imminent death, seeks the essence of spiritual practice; he requests Śukadeva to narrate the Lord’s incarnations and deeds as the sure path of God-centered remembrance.
Set a daily routine of listening/reading Bhagavatam with attention; replace distracting media with sacred narration so the mind naturally turns toward devotion.